Acteurs met obscure opdracht

Voorstelling: Salut en lekt m'n pan, door 't Gebroed. Tekst: 't Gebroed; regie: Peter Van den Begin; muziek: Jorgen Cassier. Spel: Anne De Wilde, Ludo Moogmartens, Jorgen Cassier, David Dermez. Gezien: 23/10 De Brakke Grond, Amsterdam. T/m 26/10 aldaar; tournee t/m 13/12. Inl 0032-3-2350490.

Een geheimzinnige opdracht hebben ze, de drie mannen en die ene vrouw die gezamenlijk tot een duistere organisatie behoren. Vermomd als sportvisser, wielertoerist, postbode en verpleegster moeten zij iets 'plaatsen'. Een bom waarschijnlijk, hoewel dat woord nauwelijks over hun lippen komt. Deze lieden, die vrijheidsstrijders zouden kunnen zijn of terroristen, praten niet graag over de gewelddadige kant van hun missie.

Andere dingen interesseren hen meer, erotiek bijvoorbeeld en liefde. Aan zulke gevoelens toegeven terwijl je bezig bent met een taak die opperste concentratie vereist, dat is natuurlijk vrágen om moeilijkheden.

De personages in Salut en lekt m'n pan sturen met gretige overgave op een catastrofe af. De voorstelling verloopt volgens een voorspelbaar stramien: onderlinge ruzietjes en spanningen leiden tot chaotische toestanden en uiteraard gaat er iets mis met de opdracht.

Elke voorstelling die uitsluitend in het repetitielokaal ontstaat, gaat over het acteren zelf en over de bijbehorende groepsdynamische processen. Salut... vormt helaas geen uitzondering op die regel. Al improviserend hebben de spelers een reeks flauwe sketches bedacht waarin actrice Anne De Wilde doorgaans als leidster optreedt. Knorrig en streng overhoort zij de drie heren die ieder een rol uit het hoofd hebben geleerd, die van wielertoerist, sportvisser enzovoort.

Met de obscure opdracht waar het verhaal om draait verwijst het Vlaamse gezelschap 't Gebroed dus niet alleen naar het vrijheidsstrijdersbestaan maar ook naar het acteursvak zelf, dat eveneens erotische spanningen met zich meebrengt en crisissen en onzekerheden. Alsof de toeschouwer daar een boodschap aan heeft! Houdt het dan nooit op, dat narcistische gekoketteer van toneelspelers met hun eigen beroep? En waarom moeten zij zo nodig zelf hun teksten schrijven?

Het enige dat Salut en lekt m'n pan nog een beetje boven het doorsnee zelfexpressie-gebeuren uittilt is het feit dat er wel een regisseur aan te pas is gekomen. Peter Van den Begin, acteur bij de Blauwe Maandag Compagnie, heeft de losse scènes behendig gemonteerd, met goed getimed lawaai en goed getimede stiltes.

Er werd in de zaal dan ook steeds op tijd gelachen, door degenen althans die gevoelig waren voor de geraffineerd-onnozele charmes van de vier daar in de schijnwerpers.