Meesterknecht Tafi kruipt uit schulp

BERGAMO, 21 OKT. Een mooier slot van het seizoen had wielrenner Andrea Tafi zich niet kunnnen indenken. In de Ronde van Lombardije kwam hij na een geslaagde solovlucht alleen aan op de Viale Papa Giovanni XXIII in Bergamo. Hij won zaterdag de voorlaatste wereldbekerwedstrijd van het seizoen en zetten een kroon op een lange, weinig opvallende loopbaan. De 30-jarige Toscaan kroop uit zijn schulp na jarenlang als sterke en bescheiden knecht te hebben gereden.

Even bescheiden als altijd, maar minder nederig en vooral zelfbewuster stond de slanke, lange atleet na afloop de verzamelde pers te woord. Tafi had alle reden tegengas te geven na de vele kritiek die hem afgelopen jaar ten deel was gevallen. Hij hield zich echter in en genoot van de triomf die hem na acht profjaren ten deel was gevallen.

Dit voorjaar moest hij op gezag van de bazen bij sponsor Mapei genoegen nemen met een derde plaats in Parijs-Roubaix, nadat hij met twee ploeggenoten de laatste kilometers was ingegaan. Museeuw mocht winnen in de koninginneklassieker. Vorige week kreeg Tafi kritiek tijdens het wereldkampioenschap, nadat hij de Italiaanse belangen uit het oog zou hebben verloren. De laatste uitbrander kreeg hij afgelopen donderdag van de Zwitser Gianetti, toen hij diens aanvallen pareerde in de slotfase van de Ronde van Piemonte.

De wielerloopbaan van Tafi begon zonder veel succes. Pas in 1994, bij de Italiaanse Mapei-formatie, kreeg hij waardering als meesterknecht. In dat jaar opende hij de voorjaarsklassiekers met lange solovluchten en effende hij het pad voor zijn kopmannen Museeuw en Ballerini. In de etappewedstrijden hield hij Rominger uit de wind. “Van hem kreeg ik in ieder geval meer dank dan de jaren dat ik voor Chiappucci reed. Die nam je niet eens naar een criterium als beloning voor het rondewerk”, sprak Tafi vorig jaar na de eindzege van Rominger in de Ronde van Italië.

In zijn knechtenrol won Tafi vóór deze zomer slechts acht koersen. Vanaf augustus lijkt de ban gebroken en heeft hij al vijf keer gezegevierd. Hij won de najaarsklassieker Parijs-Brussel en twee kleine wedstrijden in Italië, de Ronde van Lazio en de Coppa Placci. De triomf in de Ronde van Lombardije, de klassieker van de 'Vallende Bladeren', is het voorlopige hoogtepunt.

Tafi achterhaalde bij de beklimming van de Roncola, op negentig kilometer van de streep, een kopgroep bestaande uit tien renners. Onder hen topcoureurs als Jalabert, Virenque, Bugno, Rebellin en de jonge Merckx. De Belg demarreerde met Tafi voor de beklimming naar de Colle di Gallo. Vlak onder de top moest Merckx zijn medevluchter laten gaan. In de resterende dertig kilometer kwam Tafi's zege niet meer in gevaar.

Voor de Italiaanse veteraan is de sportieve metamorfose vooral een kwestie van vertrouwen. “Fysiek ben ik niet sterker geworden, mentaal ben ik gegroeid. Ik ben door mijn sterke rijden als knecht in de voorjaarswedstrijden gaan voelen dat ik zelf ooit zou kunnen winnen. In dat opzicht heeft mijn prestatie in Parijs-Roubaix me dan toch geholpen. De ploegleiders hebben mij beloofd dat ik volgend jaar een belangrijke rol kan spelen. Misschien kan ik ook eens in een grote ronde aan het klassement denken.”

Tafi's sponsor Mapei kan tevreden terugblikken op het naseizoen, na een enigszins teleurstellend verlopen zomer. In de Giro en in de Tour moest de Italiaanse miljoenenploeg genoegen nemen met een bijrol. De ronderenners Olano en Rominger voldeden niet aan de hooggespannen verwachtingen. In de afgelopen maand waren de coureurs van de Belgische ploegleider Lefevere meer succesvol. Museeuw won de wereldtitel en gaat vast en zeker de wereldbeker winnen. Mapei wint ook het ploegenklassement.

Tafi zorgde zaterdag voor de zevende Italiaanse wereldbekerzege in tien wedstrijden. Vorig jaar wonnen de Italianen vijf van de tien klassiekers, waaruit geconcludeerd mag worden dat het Italiaanse wielrennen nog niet over zijn hoogtepunt heen is. Het sterkste wielerland ontbeert alleen een winnaarstype in de grote ronden.

Van de Nederlanders kwamen alleen Maarten den Bakker (22ste) en Erik Breukink (33ste) over de eindstreep. In het tussenklassement om de wereldbeker is Tristan Hoffman met een 27ste plaats de beste Nederlander.