LIESBETH LIST

Noach, Columbia 485 366 2

De heropstanding van Liesbeth List, vorig jaar vooral bewerkstelligd door het aansprekende popgeluid waarmee Frank Boeijen de cd List overgoot, zet zich voort. De zangeres is dezer dagen opnieuw op tournee met de band van Boeijen en er is bovendien een tweede cd gemaakt: Noach, genoemd naar een aanstekelijk liedje van Julien Clerc in een grappige vertaling van Rob Chrispijn.

Het grote verschil met de eerste is, dat deze cd een grotere verscheidenheid aan stijlen en klankkleuren biedt. Ook nu zijn er weer nummers van Frank Boeijen, die ik er soms van verdenk met pompeuze orkestraties de schamele inhoud te verhullen, en bovendien heeft hij een houterig detonerende vertaling gemaakt van Somewhere uit de musical West Side Story.

Maar daar staan ditmaal meer dan genoeg andere sferen tegenover. Zo zingt List met gevoileerd gevoel het autobiografische Oude foto, voor haar geschreven door Freek de Jonge en Henk Hofstede ('nu ben ik ouder / veel ouder dan mijn ouders ooit geworden zijn'), waarna ze met wendbare stem een door Coot van Doesburgh vertaald Amerikaans show-nummer (Nou drink ik alweer) aanheft en verrassend sterk het lastige Conny Stuart-succes 't Is over vertolkt.

Eén van de beste nummers vind ik ook het gave chanson Jaargetijden van Maarten Peters, over een vrouw die de oorlog overleefde. Af en toe, bijvoorbeeld in een Brel-nummer, heeft Liesbeth List naar mijn smaak nog de neiging de woorden met te veel pathetiek aan te blazen, maar alles bij elkaar is Noach een cd die haar van veel van haar beste kanten laat zien.