Arbiter verlangt naar helm in grimmig topduel

EINDHOVEN, 21 OKT. Scheidsrechter Mario van der Ende waant zich enkele minuten voor de rust van PSV-Feyenoord (7-2) een ijshockeyarbiter zonder schaatsen en, wat hij zelf nog belangrijker vond, zonder helm. Nadat de liggende George Boateng bij een corner van Jonk op de hoogte van het doelgebied de eveneens gevallen Phillip Cocu een trap in de maagstreek 'verkoopt', volgen er nog enkele onsmakelijke taferelen.

Boateng loopt nadat hem de rode kaart is voorgehouden opnieuw op Cocu af en wordt daarbij handtastelijk. De aanstormende Vink ontsteekt in woede en rukt met zijn stevige armen Boateng van de getroffen PSV'er af. Hij houdt hem daarna met een grimmig gezicht stevig in een wurggreep bij de keel, tot Larsson hem weet los te rukken. Daarop ziet Zenden dat Fräser op krijgshaftige wijze zijn ploeggenoot Boateng te hulp wil schieten en de kleine PSV'er grijpt met zijn armen op een wilde wijze naar de Feyenoorder. De twee lijken rijp voor een gevecht maar ze worden onmiddellijk weer uit elkaar getrokken. Van Bronckhorst doet nuttig werk. De Goey houdt Zenden weg van het strijdtoneel.

Als Van der Ende een echte ijshockeyscheidsrechter was geweest, had hij aan dit tumultueuze opstootje na overleg met zijn linesmen nog wel wat minutenstraffen verbonden. Maar een voetbalarbiter, niet gewend aan dit soort taferelen, is kennelijk al blij als hij de strijdende partijen weet te scheiden. Hij hield het bij de rode kaart voor Boateng die precies in zijn gezichtsveld met zijn linkerbeen uithaalde. En een gele kaart voor doelman De Goey wegens protesteren. De Haagse scheidsrechter kwam ogen te kort toen de 'topper' van het Nederlandse voetbal bijna uit de hand was gelopen. “Op een gegeven moment ging het snel. De Goey kwam heel opgewonden naar me toe. 'Wat doe je nou, wat doe je nou', bleef hij maar roepen. Ik wenkte Ronald Koeman en die zei: 'Als het klopt wat je zegt, is de straf terecht'. Vervolgens hield hij Vos bij me weg.”

De Feyenoorder, die was ingevallen voor de geblesseerd geraakte Sanchez, wees verschillende keren naar zijn voorhoofd toen hij voor Van der Ende stond. Ook dat bleef onbestraft. Het onbegrip was groot bij de Feyenoorders omdat de meeste spelers het incident tussen Cocu en Boateng niet goed konden zien. De uitsluiting was cruciaal voor het verdere verloop van de wedstrijd. Reglementair wordt aan een rode kaart in het strafschopgebied ook nog een penalty verbonden, zelfs als de bal zich zoals nu niet meer binnen de lijnen van dat territorium bevindt. Van der Ende besefte bij het grijpen naar zijn borstzak dat hij de wedstrijd ging beslissen. “Ik had het er toevallig na afloop nog met de grensrechter over. Hij zei: 'Als je deze beslissing uit de weg was gegaan, hoor je hier niet te fluiten'. En zo is het.”

Nadat Nilis genadeloos het vonnis vanaf de penaltystip had voltrokken door de bal hard in de linkerhoek te jagen, waren de messen nog niet opgeborgen. Op het moment dat Van der Ende floot voor de rust, vloog Schuiteman met zijn noppen vooruit richting de kuiten van Nilis. Hij raakte Nilis zo stevig dat de voetballer van het jaar de wedstrijd niet zou uitspelen. Schuiteman kreeg op weg naar de kleedkamer geel voor het vergrijp. Een harde tackle van achteren moet met rood worden bestraft. Van der Ende: “Dat is waar. Maar volgens mijn observatie zat er een bal tussen de benen.”

In de catacomben kregen de trainers Haan en Advocaat het met elkaar aan de stok. Advocaat tegen Haan: “Let jij een beetje op die Boateng van jou?” Haan kribbig: “Als jij op jouw spelers let, dan houd ik die van mij wel in de gaten.” Van der Ende probeerde zich op te werpen als vredestichter, maar kreeg als dank de toorn van Haan over zich heen. Ondertussen was Van Gastel al op weg naar het ziekenhuis. Met een gebroken scheenbeen, naar later bleek. Reeds in de tiende minuut had hij zichzelf dit aangedaan bij een overtreding op Vink bij de middenlijn. Vink maakte als reactie een ongecontroleerde beweging, waardoor de spelmaker van Feyenoord het letsel opliep dat hem waarschijnlijk tot de winterstop uit de roulatie houdt. Van der Ende: “Van Gastel lag al op de brancard om afgevoerd te worden. Ik zeg: 'Ik vind het beetje lullig, maar je krijgt 'm toch'. En ik toonde hem de gele kaart. Wat? Heeft hij zijn been gebroken? In en in triest.”

Terug naar het incident van de avond. Boateng wilde na de douche niemand te woord staan. Vorige week verscheen de jeugdinternational nog lachend in een praatprogramma, maar nu wuifde hij de verslaggevers weg. “Nee is nee”, beet hij iedereen toe. Het 'slachtoffer' Cocu kon ook al geen opheldering verschaffen. Hij had niets gezien noch wat gevoeld. En dat was een beetje mysterieus. Wilde hij een collega beschermen of ging hij zelf ook niet helemaal vrijuit? Als een getroffen soldaat op het slagveld had hij daar immers gelegen in het strafschopgebied. Eerst hevig lijdend met de handen voor zijn ogen, later na de tweede aanval van Boateng was hij nog eens met een klap tegen de vlakte gegaan. Volgens Koeman zou Cocu de eerste klap hebben uitgedeeld. “Ik heb zeker niet geslagen of getrapt. Mij hoogstens losgerukt”, reageerde Cocu. “Plotseling lagen we op de grond. Ik voelde wel iets op mijn hoofd. Toen ik weg wilde lopen, zag ik tot mijn verbazing dat de bal op de stip lag.”

Cocu speelde nog een belangrijke rol. Wegens de schorsing van Numan stond hij als linksback opgesteld. Reeds in de eerste minuut verkeek hij zich op de snelheid van Taument die een verre bal van Van Gastel kon voorzetten waaruit Larsson scoorde. Cocu: “We hebben alle mogelijkheden doorgesproken. Van der Weerden als linksback leek ons niet zo'n gelukkige oplossing omdat hij rechtsbenig is. Bovendien wilden we het elftal zo min mogelijk wijzigen.”

In de tweede helft haalde trainer Haan spits Taument naar de kant, waardoor Cocu eigenlijk geen directe tegenstander meer had. In zijn normale rol als opkomende linkshalf maakte hij in de strafexpeditie die PSV uitvoerde nog twee treffers.