Kreeftjes knagen een plastic zak binnen een week in 1,75 miljoen snippertjes

Plastic soep

Vlokreeftjes kunnen een flinke bijdrage leveren aan de versnippering van plastic afval in zee. Dat blijkt uit een Brits experiment.

Kwelderspringer, een vlokreeftje dat langs de kust van Noordzee leeft. Foto Wikimedia/ Auguste Le Roux

Geef een bak vol vlokreeftjes een plastic zak, en ze knippen hem binnen een week in 1,75 miljoen kleine snippers. Dat berekenden twee Britse studenten, die samen met hun hoogleraar een reeks experimenten uitvoerden die werden gepubliceerd in het blad Marine Pollution Bulletin (februari 2018).

De studenten onderzochten de afbraak van plastic afval tot microplastics: plastic deeltjes van 0,1 tot 5 millimeter groot. Het is bekend dat zeewater veel microplastics bevat. Deels komen die rechtstreeks in zee uit producten zoals shampoo en cosmetica, en deels ontstaan ze uit groter plastic afval. Die afbraak gebeurt in elk geval onder invloed van zonlicht en golfslag. Maar het was onduidelijk in hoeverre zeediertjes eraan bijdragen.

Kwelderspringers

Voor hun experimenten gebruikten de Britten kwelderspringers (Orchestia gammarellus), vlokreeftjes van zo’n 1 cm lang die in grote dichtheden voorkomen langs de Noordwest-Europese kust. Normaal gesproken eten die organisch afval, zoals zeewier en dode dieren. Maar ook plastic zien ze aan voor voedsel. Dat ontdekten de studenten door kwelderspringers een week lang in een buisje te huisvesten samen met één vierkante centimeter plastic, geknipt uit een doorsnee draagtasje.

Na een week waren de vierkantjes flink aangevreten – en zweefden er tientallen stukjes microplastic in elk buisje rond. Het ging vooral hard als het plastic eerst al een tijdje in zee had gelegen en daardoor was bedekt met een laagje algen en bacteriën: dan had één kreeftje binnen een week wel een kwart van zijn vierkante centimeter plastic versnipperd.

Of de kreeftjes die snippers hadden uitgepoept, of alleen maar hadden laten vallen, was niet te zien. Maar in elk geval gaat het plasticsnipperen ten koste van hun voedselinname, schrijven de biologen. En het draagt bij aan de verspreiding van plastic in het milieu – ook doordat het brokjes oplevert die er weer smakelijk uitzien voor veel andere zeediertjes.