Friezin adopteert zeven asielzoekers

BURGUM, 19 OKT. Ze bedacht zich geen moment toen ze woensdagavond bij het asielzoekerscentrum in Burgum zeven Iraanse bewoners op straat zag staan. “Ik heb ze mee naar huis genomen”, vertelt mevrouw E. Dijkma.

Het zevental was de toegang tot het centrum voor twee weken ontzegd. Ze hadden zich verzet tegen een directiebesluit om vier in plaats van drie mensen onder te brengen in hun kamers. In een brief schrijft directeur Roozendaal van asielzoekerscentrum Burgum dat de zeven mannen het centrum moeten verlaten wegens “een ernstig incident, het niet opvolgen van de huisregels, het tegenwerken van medewerkers en het plegen van obstructie”. Ze dienen zich 31 oktober weer te melden. De mannen ontkennen geweld te hebben gebruikt. “We hebben alleen gezegd dat we het er niet mee eens waren.”

Dijkma stond volledig achter het besluit van zijn vrouw de zeven in huis op te nemen. “Je kunt niet elke week met een schijnheilig gezicht in de kerk zitten en tegelijk uitgeprocedeerde stumpers laten verkommeren die aan hun lot zijn overgelaten. Sommige mensen protesteren tegen een legbatterij, maar mensen in een klein hokje stoppen mag wel”, zegt hij. “Sommige mensen wachten al twee jaar op een beslissing. Die zijn heel nerveus en gespannen.”

Mevrouw Dijkma geeft twee jaar als vrijwilliger Nederlandse les aan asielzoekers in het centrum. Ze was er bij toen woensdagmiddag negen man politie met twee honden de vermeende amokmakers buiten de poort zetten. “Ik hoorde geschreeuw van kinderen en moeders en geblaf van honden. Ik schrok me wezenloos toen ik al die politie zag. Alsof het misdadigers waren, zo werden de mensen behandeld.” Toen ze 's avonds langs het centrum reed, zag ze de zeven mannen buiten staan. “Dit is onmenselijk, dacht ik. Zonder eten, zonder geld, zonder onderdak, stonden ze daar.”

Nu zitten de zeven op kousenvoeten in de huiskamer. Twee van hen hebben net afgewassen. “Ik hoef niks te vragen, ze doen het uit zichzelf”, glimlacht mevrouw Dijkma. Een meisje van vluchtelingenwerk komt vragen of de Dijkma's genoeg dekens hebben. DIjkma: “We hebben het geluk dat we een groot huis hebben. We hebben zelfs genoeg bedden. Ze slapen hier ook met zijn drieën op een kamer, maar die is heel wat ruimer dan daar.”

Haar man heeft directeur Roozendaal in een gesprek verweten dat ze de regels wel erg strikt hanteert. “Ze is erg bureaucratisch bezig. Ze moet er voor de mensen zijn, terwijl ze niet eens met deze mannen heeft gepraat.”

De Iraniërs zijn blij met hun tijdelijk onderdak in de rustige villawijk. Eén van hen, S. Nematollahi, vertelt hoe hij onmogelijk nòg een bewoner erbij kon velen op zijn kamer. “We zijn allemaal zenuwachtig en hebben elk onze problemen. Als je dan zo dicht elkaar zit is dat erg moeilijk.” Hij wist niet waar hij heen moest toen hij met zijn lotgenoten buiten stond. “Elly is heel goed voor ons.”

Loco-burgemeester A. Sibma van Tytsjerksteradiel zegt in een reactie dat het politieoptreden achteraf “zwaar is aangezet”. Hij belooft een onderzoek naar de gang van zaken. “De directie heeft om assistentie gevraagd, maar niet om dit optreden. Dit zijn rustige mensen die goed aanspreekbaar zijn en niet agressief.” Overigens stelt Sibma dat alle 250 bewoners in het asielzoekerscentrum zich aan de regels moeten houden. “Je kunt geen uitzonderingsposities scheppen. Ik heb daarom begrip voor de directie, maar ook voor mevrouw Dijkma.”