Tandeloze tijd

De mogelijkheden om het kunstgebit weer te vergoeden via een aanvullingsfonds zijn volgens de Zorgverzekeraars Nederland 'uitermate beperkt'. Ten onrechte heeft minister Borst van Volksgezondheid de indruk gewekt dat het opnemen van het kunstgebit in een algemeen aanvullende verzekering dwingend kan worden voorgeschreven. Dit staat, volgens NRC Handelsblad van gisteren, in een brief van de zorgverzekeraars gericht aan een ziekenfonds in Den Haag.

Al meer dan een jaar zijn de verschillende instanties uit de Nederlandse gezondheidszorg met de overheid aan het bekvechten over de vergoeding van het kunstgebit. Door privatisering van de gezondheidszorg is het kunstgebit namelijk in het verdomhoekje terechtgekomen. In feite is het begonnen toen de minister ontdekte dat de vergoeding van het kunstgebit niet meer op te brengen was. Het kunstgebit dreigde een enorm gat in de begroting te slaan en dus werd de gebitsprothese, zoals het kunstgebit ook wel wordt genoemd, uit het ziekenfonds getrokken.

De zorgverzekeraars raakten daardoor in rep en roer en stelden een rapport op van pijnpunten. Aangezien het kennelijk onmogelijk was het kunstgebit gewoon in het ziekenfonds te houden, werd in dit rapport voorgesteld onderzoek te doen naar de mogelijkheid om een aanvullingsfonds aan te boren, waarmee de kunstgebitten alsnog zouden kunnen worden vergoed. Maar door de interne verdeeldheid van de rapportscommissie moest er eerst een aanvullend rapport worden opgesteld, en pas toen dat afgerond was kon een start worden gemaakt met de reparatie-operatie van de kunstgebittenvergoeding.

Het loswrikken van het kunstgebit uit het basispakket heeft over de hele linie voor inkomensproblemen gezorgd. “Uit het evaluatie-onderzoek”, schreef deze krant, “bleek dat 60 procent van de kunstgebittendragers zich niet aanvullend heeft verzekerd tegen een eventuele vernieuwing van het kunstgebit.” De Zorgverzekeraars Nederland voorzien in de toekomst grote moeilijkheden. Kunstgebitten die kapot op straat vallen, die zomaar oplossen in een glas water of die op een ochtend eenvoudig niet meer blijken te passen, zullen niet meer worden vernieuwd omdat vele kunstgebiteigenaren daar het geld voor ontberen.

Dat is niet alleen bedreigend voor de volksgezondheid, maar ook voor het voortbestaan van de tandartsen, die altijd een substantieel deel van hun inkomen hebben verkregen uit het vervaardigen van kunstgebitten. De werkgelegenheid van tandartsen komt daardoor op de tocht te staan en de daling van hun inkomen zal vervolgens door aanvullende maatregelen worden aangevuld, zoals is vastgesteld in een aanvullend rapport dat de tandartsenorganisaties onlangs over deze kwestie hebben gepubliceerd. Volgens deze krant, en ik citeer weer letterlijk, “wil de Tweede Kamer dat minister Borst de problemen rond het kunstgebit hoe dan ook oplost”. Maar ook de Tweede Kamer voelt er weinig voor het kunstgebit in het ziekenfonds op te nemen en een meerderheid dringt er op aan met de zorgverzekeraars “de mogelijkheden te bespreken om de zogenaamde aanvullingsfondsen weer nieuw leven in te blazen”. Die aanvullingsfondsen bleken namelijk volgens het aanvullingsrapport van de evaluatiecommissie onvoldoende om nou net precies alle kosten te dekken van een nieuw kunstgebit.

Zo blijft er een gat bestaan tussen wat er wordt vergoed en wat de kunstgebitdrager zelf kan betalen, maar de minister hoopt dat dit gat binnen niet al te lange tijd kan worden teruggebracht tot een gaatje. Een aanvullende commissie die op dit ogenblik aanvullend onderzoek doet naar de blijvende betaalbaarheid van het kunstgebit zal daar op korte termijn een interimverslag over uitbrengen.

De kunstgebittenvergoeding begint al bijna een net zo knarsende kwestie te worden als de paspoortenaffaire, waarover trouwens binnenkort eveneens een aanvullend interimrapport zal worden gepubliceerd. De oppositie heeft haar tanden in deze pijnlijke affaire gezet en met haar opmerking 'praatjes vullen geen gaatjes' de lachers op haar hand gekregen.

Volgens deze krant zal minister Borst volgende week de besprekingen met de zorgverzekeraars voortzetten. Borst, doe niet zo lullig, geef die mensen hun tanden.