Klassieke zeperd

Bij producenten en luisteraars van klassieke muziek-cd's denkt men in de eerste plaats toch aan keurige en beschaafde lui. Niets blijkt minder waar. De markt voor klassieke muziek begint behoorlijk te lijken op die van wasmiddelen.

Het was de Amerikaanse zeep-gigant Procter & Gamble die met het naar de media lekken van onderzoeksresultaten over de vernietigende waskracht van Omo Power concurrent Unilever in grote verlegenheid bracht. Nu probeert muziekproducent Polygram met een vergelijkbare tactiek concurrent Sony beentje te lichten.Door de rechtzaak die de beroemde dirigent Claudio Abbado aanspande omdat de langzame delen van door hem gedirigeerde symfoniën van Mahler zonder zijn toestemming op een verzamel-cd terechtkwam overlaadde hij Polygram met veel negatieve publiciteit. Ook Polygrams cd 'Adagio Karajan' werd met kritiek overladen omdat klassieke muziek tekort gedaan zou worden met het 'The best of'-concept. Nu Sony een cd heeft gelanceerd met “de mooiste romantische melodiën met Leonard Bernstein” hoopt Polygram op rechtvaardigheid.

In een brief aan verschillende media wijst manager Stef Collignon van Polygram Classics & Jazz op het nieuwe Sony-produkt. Zelf ontvangt hij “behept met een niet al te bescheiden uitgevallen artiestenrostrum (...) wind als evenzovele hoge bomen”. Kritiek van “het kleine kringetje histrionische navelstaarders” wijst hij af. Collignon zegt te zijn gestoken als een mug door een olifant, “een wonderwel gelukte metafoor, als u mij toestaat”, maar hoopt tegelijk dat “u uw pennen scherpt, en uw toorn gelijkelijk over de groten en, in dit geval, het Japanse kleintje zult verdelen”. Bij dezen.