Armoede

In bisschop Muskens is het de katholieke kerk weer eens gelukt de katholieke geloofsleer en ethiek zó slecht uit te leggen, en zó vreemd voor te stellen, dat men het niemand kwalijk kan nemen die van mening is dat er een steekje aan je los moet zitten om zo'n leer in ernst aan te hangen.

Want wat is het geval? Eerst stelt de bisschop, onder verwijzing naar de van God afkomstige Tien Geboden, in al zijn absoluutheid het metafysische gebod: 'Gij zult niet stelen.' Daarna zegt hij: 'Maar als je honger hebt, mag het wèl'. Dat kan natuurlijk niet. Als je in God gelooft en een verbod van God serieus neemt, dan houd je je daaraan, wat er ook van komt. Maar zo zit het niet. Ook de katholieke kerk weet dat het niet gaat om tien absolute geboden, maar om zeer wijze raadgevingen. Als je niet méér kwaad en narigheid onder de mensen wilt hebben dan er toch al is, dan moet je om te beginnen - zolang je anders kunt - bijvoorbeeld niet echtbreken, niet de boel beduvelen, niet stelen, enz. Maar als je leven op het spel staat, dan is het wegnemen van een brood natuurlijk iets van een heel andere orde.

Maar de katholieke kerk onderschat weer eens het gezond verstand en vooral het begripsvermogen van 'de leken', en komt de kerk weer eens niet verder dan het formulieren van twee onbeholpen moraal-theologische regeltjes, waar op zich en in hun samenhang natuurlijk geen touw aan valt vast te knopen. Jammer, dat een instituut dat zoveel kennis en zoveel wijsheid wel in huis heeft, zich zó onbeholpen presenteert, en zo weinig uitleg weet te bieden.