Koreanen beheerst door constant gevaar oorlog

SEOUL, 16 OKT. “Wij Koreanen worden beheerst door de oorlog. Ons denken en handelen staat nog steeds geheel in het teken van oorlogsvoering”, aldus Jung Il-hwa, hoofd van het Instituut voor Herenigingszaken van de Zuidkoreaanse krant Hankook Ilbo. Jung doelt niet slechts op de militaire inspanningen van Zuid-Korea ter voorbereiding van een mogelijke invasie vanuit Noord-Korea.

Zuid-Korea kent volgens Jung spanningen op alle maatschappelijke vlakken, mede als gevolg van de enorme economische ontwikkeling van het land, die weer is ingegeven door het 'oorlogsdenken'.

Jung sprak op een seminar afgelopen week in Seoul, de Zuidkoreaanse hoofdstad. Een kwart van de bevolking van Zuid-Korea heeft in het noorden familie waarmee al veertig jaar geen enkel contact mogelijk is. De deling roept in Zuid-Korea enorme emoties op, waarin wanhoop klinkt over de onmacht van de Koreanen om als volk hun lot in eigen hand te nemen. De Zuidkoreaanse minister van Buitenlandse Zaken, Gong Ryo-mung, zei tijdens het seminar: “Sommige eggheads zeggen dat een hereniging te veel geld zal kosten. Maar we zullen onze maaltijden terugbrengen tot twee per dag om het noorden te eten te geven. We zullen daar opnieuw een economisch mirakel tot stand brengen.”

Maar een oorlog dreigt continu. Volgens de Zuidkoreaanse regering toont het recente incident met de noordelijke onderzeeboot, die in Zuidkoreaanse wateren strandde bij het afzetten van infiltranten, dat het noorden de optie van een militaire verovering nog niet heeft opgegeven. Minister Gong noemde de zoektocht naar de laatste drie voortvluchtige opvarenden van de onderzeeboot een search and destroy-operatie, alsof het daarbij gaat om insektenverdelging. Slechts één opvarende van de onderzeeër is levend gevangen genomen, niet door het leger, maar door politieagenten. “We moeten op de dikke schedels van de Noordkoreaanse leiders blijven rammen om duidelijk te maken dat dit niet de manier is waarop een verantwoordelijk lid van de internationale gemeenschap zich gedraagt”, aldus minister Gong over de kwestie met de onderzeeboot.

Na een periode van ontspanning zijn sinds het overlijden van de Noordkoreaanse leider Kim Il-sung in 1994 de relaties weer bekoeld. Noord-Korea weigert opnieuw elk direkt contact met het zuiden. Minister Gong: “Als privé persoon kan ik zeggen dat ik het liefst morgen nog een ineenstorting van het Noordkoreaanse regime zie.” De Zuidkoreaanse regering heeft na het incident met de onderzeeboot het beleid ten opzichte van het noorden verscherpt. Zuidkoreaanse zakenmensen zijn teruggeroepen (sinds 1994 staat het zuiden particuliere investeringen in het noorden toe en enkele bedrijven hebben er kleine produktievestigingen) en voedselhulp is opgeschort. Dit weekeinde kondigden Zuid-Korea en de VS een vertraging aan in de activiteiten van KEDO, de organisatie die werkt aan de vervanging van Noordkoreaanse grafietkerncentrales door lichtwaterreactoren van Zuidkoreaanse makelij. De Noordkoreaanse grafietcentrales baarden zorgen omdat ze tevens plutonium produceren dat voor kernbommen kan worden gebruikt.

De economische samenwerking tussen Noord en Zuid was mogelijk dankzij het 'zachte' leiderschap in Noord-Korea dat streeft naar economische hervormingen. Zo reisde kort geleden nog een Noordkoreaanse delegatie door Azië op zoek naar investeringen in de vrijhandelszone Rajin-Sonbong. Maar binnen het Noordkoreaanse leiderschap bestaat ook een harde lijn, die militaire confrontatie prefereert. De grote vraag is: wie heeft de werkelijke macht in het noorden.

Het Samsung Economic Research Centre, van het gelijknamige industriële conglomeraat, bracht vorige week een analyse uit over de herenigingskwestie, die uitgaat van een overhand van de zachte lijn binnen het noordelijke leiderschap. Afhankelijk van een harde of zachte reactie van Zuid-Korea en de VS zou dit leiden tot respectievelijk een ineenstorting van het noorden of een toenadering tot het zuiden via economische samenwerking. Ook deze analyse stelt echter expliciet: alles is mogelijk, ook een totale oorlog.

Onmacht voelen de Zuidkoreanen niet slechts ten opzichte van het onberekenbare noordelijke regime. Zuid-Korea is omringd door de grootmachten China, Rusland en Japan. Veel Zuidkoreanen menen dat deze buren een 'verdeel-en-heers' politiek voeren en hereniging van het schiereiland tegenwerken. Dat leidt tot de conclusie dat 'iedereen tegen de Koreanen is' en de notie, dat een oorlog altijd mogelijk is.