'Justitie, justitie, een ramp, althans in België'

NEUFCHÂTEAU, 15 OKT. Taveerne Le Majestic in Neufchâteau ligt recht tegenover het gerechtsgebouw, de thuishaven van de Waalse onderzoeksrechter Jean-Marc Connerotte. In de kleine kroeg waren gisteravond weinig klanten, maar hun discussies laaiden hoog op. “Connerotte is weggestuurd, vreselijk”, riep vaste klant Jean, terwijl hij een shaggie draaide, “dat is een heel slechte zaak.

Het onderzoek tege Dutroux, die op geld beluste kindermoordenaar moet nu weer van voren af aan beginnen, want Connerotte's opvolger weet van toeten noch blazen. Stom, stom, stom, dat alles leidt tot onnodig tijdverlies. Waarom mocht die kundige Connerotte niet gewoon blijven?''

De bijna tandeloze Jean heeft 's middags gezien hoe enige honderden mensen zich verzamelden voor het plaatselijke gerechtsgebouw. Voorop stonden oud-strijders, die een nieuwe oorlog dreigden te ontketenen. Jeans drinkmaat Charly, die in een fabriek in de buurt werkt, weet dat die samenkomst “tamelijk vredelievend” verliep. “Er waren enkele heethoofden, die schreeuwden dat Dutroux moest worden gecastreerd. Moordenaars riepen ze ook, maar de meesten gedroegen zich waardig, ze legden zich neer bij de uitspraak van het Hof van Cassatie in Brussel. Jawel, ze huilden massaal. Om de dode meisjes en om Connerotte, die wegens het eten van een bordje spaghetti van de zaak-Dutroux is afgehaald. Het is treurig. En het is allemaal uitgebreid gefilmd, zelfs door ploegen uit Japan en Zuid-Korea.”

Jean schudt het hoofd. “Eindelijk hadden ze een goede bij justitie en nu schuiven ze hem weg. Justitie, justitie, justitie, een ramp meneer, althans in België. Mijn zus is vroeger verkracht, ze moest zes maanden worden behandeld. De dader? Die liep zo weer vrij rond”, vertelt hij. “Kwestie van connecties, neem ik aan. Justice? Corruption, monsieur. Het zou mij niet verbazen als Dutroux er uiteindelijk goed van af komt. Dankzij veel francs op een Zwitserse bank, geld van bij de zedenzaak betrokken hoge heren in Brussel. Het is in dit land helemaal niet in de haak.” De oude Charly: “Het zal nu toch wel afgelopen zijn met de corruptie. Driehonderd man zoeken de affaire-Dutroux uit en er is een dossier van wel anderhalve meter hoog.” Hij klimt op een kruk om zijn woorden met een armzwaai kracht bij te zetten.

Het dorp Neufchâteau - minder dan vierduizend inwoners - rouwt nog steeds. En het is verontwaardigd. In meer dan de helft van de winkeletalages hangen affiches, met daarop kleurenfoto's van de vier omgebrachte meisjes. “We accepteren niet dat het dossier wordt afgepakt van Connerotte en [procureur] Michel Bourlet”, staat er geschreven. En daaronder: “Een kind dood maken is een toekomst doodmaken. Een maatschappij die die regel niet begrijpt, is voorbestemd te vergaan. En die chaos speelt zich af in België.”