Eerzucht en vaderliefde

Nu de veel geroemde, veel besproken Louis van Gaal zijn vertrek bij Ajax zeer tijdig heeft aangekondigd, schiet mij een nietige affaire te binnen, die zich omstreeks twee jaar geleden afspeelde. Het gebeurde tijdens het rood-witte mannetjes-diner van Sparta, een jaarlijks terugkerende happening.

Ik was er op invitatie van Hans Sonneveld, de vroegere eerste-elftalspeler en aanvoerder van de roodwitten. Later zou hij zich verdienstelijk maken als bestuurslid en als chief-scout, die vooral buitenlanders naar Spangen haalde. Een frappant voorbeeld dat het ook wel eens mislukte, was het geval-Jan Mulder, die bij WVV in Winschoten speelde en in het Nederlands amateurelftal uitkwam. Sonneveld bekeek Mulder een paar keer en onderkende zijn aanleg. Maar de toenmalige trainer-coach van Sparta, de Brit Thompson, bekeek Mulder ook en testte hem af. Hij zag niks in Mulder, Anderlecht des te meer, want die haalde hem vervolgens haastig binnen.

Maar nu Van Gaal. Hij hield een leuke speech tijdens dat diner. Alleen aan het eind ging hij in de fout. Hij eindigde namelijk met de woorden: “Het kan verkeren zei P.C. Hooft.” Nu zijn er momenten waarop ik even kritisch ben als Van Gaal. Dus stapte ik op hem af, wachtte tot het applaus was bedaard en fluisterde hem in het oor dat niet Hooft die historische woorden had gesproken, maar Bredero. Hij keek mij uiteraard verstoord aan, gaf het feit toe en excuseerde zich door te zeggen dat hij niet alles hoefde te weten wat buiten zijn vakgebied lag. Daar was ik het volledig mee eens. Maar in die blik had iets gezeten van: dat ik nu tegen een journalist een vergissing (hoe gering ook) moet toegeven, dat ergert me.

Waar gaat hij naartoe? Het grote giswerk is begonnen en je kunt er alle kanten mee uit. Misschien mag men hem vrijblijvend adviseren, niet naar Bayern München te gaan. Daar zijn te veel bazen en zal het gekonkel vermoedelijk niet van de lucht zijn. Bovendien zal Van Gaal, die prat gaat op zijn eerlijkheid en onverbloemde manier van optreden, daar zoveel weerstanden oproepen dat het plezier in zijn werk hem zal vergaan. Spanje lijkt dan een land met een beter klimaat voor de getalenteerde coach - op voorwaarde dat de almachtige voorzitter van Real Madrid of Barcelona hem zijn kostelijke eigengereide gang laat gaan.

Wie volgt hem op bij Ajax? Er zijn al diverse namen genoemd, waaronder die van Co Adriaanse, het huidige hoofd opleiding. Geen gek idee eigenlijk. Maar Dick Advocaat zou ook kunnen, al is hij niet uit de Ajax-sfeer afkomstig. Dan is daar het duo Ronald Spelbos-Jan Wouters. Beiden ex-Ajacieden en als gloednieuw koppel hebben ze zelfs het aan alle kanten rammelende FC Utrecht op de rails gekregen. Het meest voor de hand ligt natuurlijk Johan Cruijff, maar die keus kan wellicht al té voor de hand liggend zijn en juist daardoor op bezwaren stuiten. De eerzucht van Cruijff kan hem ertoe brengen als een soort revanche terug te gaan naar Amsterdam, hoe aangenaam het leven in Barcelona voor hem en zijn gezin ook is. Voorzitter Van Praag wil wel, ook om sentimentele redenen. Maar mocht het doorgaan, dan is te verwachten dat Cruijff in penningmeester Van Os een sterke tegenspeler krijgt. Want als Johan komt, zal hij alles naar zijn hand willen zetten en deze misschien overspelen. Eén ding moet hij zeker níet doen: zoon Jordi meenemen. Vaderliefde kan de beste beslissingen in de weg staan. Was het daarom, dat tijdens het gesprek Cruijff-Jansma na afloop van Wales-Nederland de naam Jordi helemaal niet viel, hoewel deze gewisseld was?