Miniatuur Star Wars laser geïnstalleerd in neus van Boeing 747

Er is geen Amerikaanse militair te vinden die nog ontkent dat president Reagan's 'Star Wars'-programma eigenlijk alleen maar grootspraak was. Het ruimteschild dat de Verenigde Staten moest beschermen tegen een massale aanval van kernraketten uit de Sovjet-Unie was gebaseerd op politieke bluf en technologische snoeverij. De dreiging van een grootschalige kernaanval bestaat nu niet meer, maar dat een verdediging tegen ballistische raketten bestaansrecht heeft, bewees de Golfoorlog, waarin Iraakse Scuds ongehinderd op Israel en Saoedie-Arabië konden landen.

Het op een laag pitje voortgezette 'Star Wars'-onderzoek begint echter nu toch zijn vruchten af te werpen. Prototypes van anti-raket-raketten weten inmiddels de weg te vinden naar hun ballistische doelen en ook laserwapens beginnen volwassen te worden. De Amerikaanse strijdkrachten verwachten vooral veel van de Airborne Laser, ABL. Het Pentagon heeft twee consortia - één onder leiding van Boeing, het andere onder Rockwell - voor enkele tientallen miljoenen dollars de opdracht gegeven om de technologische haalbaarheid van het concept van zo'n laserwapen in de praktijk te testen. Beide bedrijven-groepen bestoken inmiddels de militaire pers met de successen die in hun laboratoria zijn behaald.

Het is de bedoeling dat een miniatuurversie van de eerdere 'Star Wars'-laser aan boord wordt geïnstalleerd van een Boeing 747. Voor in de neus moet een over drie assen draaiende kogel worden gemonteerd, waarmee de laser op de vijandelijke raketten kan worden gericht. De laser is veel lichter dan zijn voorgangers doordat een relatief simpele chemische reactie voor de energie zorgt. Bij de op stapel staande ABL wordt de laserstraal gevoed door de reactie van hete zuurstof met jodium die erin wordt gepompt. De energie die hierbij vrijkomt zou volgens de ontwerpers voldoende zijn om vanaf 200 kilometer zo'n 40 Scuds te verschroeien. De lasers die onderdeel zouden gaan uitmaken van Reagan's ruimteschild moesten hun energie nog ontvangen van complete elektriciteitscentrales of zelfs kernontploffingen.

Het goed functioneren van het geleidingssysteem voor de laser, dat tien jaar geleden de grootst mogelijke moeite kostte, is inmiddels ook opgelost. Een infrarood-sensor detecteert de hete verbrandingsgassen van de opstijgende raket, waarna een simpele laser het projectiel 'aanstraalt'. De hoog-energetische laser richt zich vervolgens op de doel-aanwijslaser en verzengt gedurende korte tijd de vijandige raket tot de romp doorbrandt en de raketbrandstof ontploft. De vernietigende laserstraal ondergaat volgens de fabrikanten tijdens die korte periode tot wel 1000 correcties per seconde.

In november zal het Amerikaanse ministerie van defensie een van beide consortia de opdracht geven voor de bouw van een eerste operationeel toestel. Daarmee is een al gereserveerd bedrag gemoeid van ongeveer 1 miljard dollar.