Verzuilde bejaarden-bladen

De bejaarden zijn inmiddels met zijn vier miljoenen, toch is er maar één publieksblad voor hen: Plus, en dat komt niet eens van een Nederlandse maar van een Franse uitgever.

Plus is een Margriet-achtig tijdschrift dat zich richt op de geschoolde, bemiddelde vijftig-plusser die best een paar centen wil uitgeven om jong en dynamisch te doen en die beslist niet bejaard genoemd wil worden. De toon van Plus is monter en kordaat. Laat je niet kisten, lijkt Plus de lezer toe te roepen.

De onderwerpkeuze is geknipt voor ouderen: aandacht voor reizen, dagjes uit, tuinieren en gezondheid. Daarnaast bevat Plus veel puzzelpagina's en het katern 'Recht is Recht', met informatie over pensioenen, verzekeringen en dergelijke.

In het septembernummer staan interviews met kinderboekenschrijver Paul Biegel en radiopresentatrice Anne van Egmond. Zij vertelt dat ze ontroerd raakt van accordeonmuziek: “Dan zit ik op de grond te luisteren met m'n armen om de knieën. Dan moet ik de aarde voelen.”

Plus is keurig en daarom een beetje saai. Wel probeert het blad de geijkte onderwerpen wat onorthodox te benaderen. Zo gaat het reisverhaal dit keer over Jemen, een vakantiebestemming die toch weinig bejaarden zullen kiezen. Nog opmerkelijker is dat dit verhaal een lange lofzang op het verdovende middel qat bevat.

Voor de hand liggend is ook het onderwerp 'ik en mijn huisdier'. Plus kiest echter niet voor de geijkte tante Hennie en haar hondje Bart, maar voor mevrouw Van Ham met haar sumatra-tijger. Een andere ondervraagde dierenvriend geeft openlijk toe dat hij geen band heeft met zijn struisvogels: 'Mocht een van de dieren ziek worden, dan gaat-ie in de pan.'

Naast Plus zijn er drie verenigingsbladen voor bejaarden die worden uitgegeven door de verzuilde ouderenbonden. Voor katholieken is er Nestor, de algemenen hebben ANBO-vizier en de protestanten lezen Echoklanken.

De tijdschriften lijken sprekend op elkaar, met dezelfde advertenties voor reisbureau's en middeltjes tegen ontsierende aderen. Naast de dagjes uit en andere onderwerpen die ook in Plus zijn te vinden, bevatten de bladen verenigingsnieuws en strijdvaardige stukken over de AOW. Net als de Plus mikken ze op de geëmancipeerde bejaarde.

De grootste van de bondsbladen is de katholieke Nestor met 210.000 lezers. In het septembernummer staat een goede tip voor ouderen om van een huis vol spullen af te komen. Vanaf je vijftigste moet je iedere dag één voorwerp weggeven: 'Een goede voorbereiding op de dag waarop alles moet worden losgelaten.' Opmerkelijk aan dit katholieke blad is dat er geen woord over God in staat.

In het protestantse Echoklanken is nog wel een pagina ingeruimd voor de Heere. Het blad zegt te willen 'bijdragen aan een wereld zonder eenzaamheid'. Daarom staan achterin contactadvertenties waarin de ouderen tot elkander worden gebracht: 'Heer 61 jr, agrarisch milieu, Herv. op GG' zoekt nette weduwe die 'gerust aan de minimode mag meedoen'.

Ook de bejaarde moslims hebben een eigen vereniging en een blad: NISBO-Magazine. Het tijdschrift is geschreven in het Turks, Nederlands en Arabisch. NISBO-Magazine is heel vroom en besteedt veel aandacht aan religieuze levenslessen: veel bidden en geen drank of overspel. In het blad is geen ruimte voor verstrooiing. Voor de oudere migranten is er dan ook weinig reden om vrolijk te zijn. Nu ze klaar zijn met werken zouden ze terug willen naar het geboorteland. Maar afgezien van de praktische bezwaren zijn ze vaak te lang weggeweest om nog te kunnen aarden.

Naast de grote bladen zijn er wat kleinere tijdschriften met berustende namen als de Kuierkrant en Licht in de avond of juist optimistische namen als Spirit en Nestor 2000 . Dat laatste blad is overigens deze maand ter ziele gegaan.