Terug naar de oertijd van de televisie

Joop & Gaston. Vrijdagavond, Ned.1, 22.02-22.33u.

Klant in restaurant vraagt om sla, gerant geeft de bestelling op gebiedende toon door aan de kok (“Sla! Nu”) en de kok slaat gérant vol in het gezicht.Einde scène. Of deze. Man komt stal binnen en zegt tegen boer: “Ik ben de veearts en ik zou uw koe komen bevruchten.” Boer antwoordt: “Oja, dat is de koe Gerda, dat is deze, en dáár zit een spijker, daar kunt ge uw broek aan hangen.” Einde scène.

Ongeveer op dit niveau spelen zich de sketches af in de dertiendelige serie Joop & Gaston, waarmee de NCRV vanaf vrijdagavond nieuw leven tracht te blazen in het in Nederland verdwenen genre van het komische tv-duo. Joop is de beproefde Joop Doderer, Gaston is de hier onbekende Gaston Berghmans die echter in Vlaanderen decennia lang wereldberoemd was met het duo Gaston & Leo (ze maakten er zelfs bioscoopfilms die kassuccessen werden). Het tekstmateriaalkomt ook grotendeels uit het Gaston & Leo-archief; op de aftiteling staan vier Vlaamse schrijvers vermeld, onder wie Berghmans zelf, en twee Nederlandse bewerkers.

En zo zijn twee heren op leeftijd, elk met een ruimschoots verdiende reputatie als al of niet komisch acteur, nu met inzet van al hun krachten doende de klok terug te zetten naar het jaar nul. De grapjes kunnen zó dun en zo oudbakken niet zijn of ze worden weer van stal gehaald. Maar het is hen voortdurend aan te zien dat ze niet op elkaar zijn ingespeeld: er vallen stiltes in hun cross talks, er is van alles mis met hun timing en het tekstmateriaal geurt naar de oertijd van de Nederlandse televisie. Het is ongelooflijk dat niemand hen deze blamage heeft willen besparen.