Bijlmerramp

Nu dezer dagen voor de vierde maal de vliegramp van de Bijlmer wordt herdacht, heb ik er behoefte aan hierover een aantal gedachten op papier te zetten.

De vliegramp is een diep ingrijpende gebeurtenis geweest voor vrijwel alle omwonenden. Het schokkende facet van de ramp was natuurlijk dat het hier mensen betrof die in hun dagelijkse leven in hun eigen woning geraakt werden. In je eigen huis waan je je veilig; wie aan het verkeer deelneemt, op de fiets, in de auto al of niet achter het stuur, of in het vliegtuig, neemt altijd een zeker risico op zich. Zo bezien zijn de vier doden die vielen doordat ze in het El Al-toestel zaten van een andere orde dan de 39 mensen die op slag dood waren terwijl ze in hun eigen huis rustig naar Sport in Beeld zaten te kijken.

In dat verband heeft het voor de materiële slachtoffers, dan wel voor de nabestaanden van de dodelijk getroffenen, weinig zin meer, ons te verdiepen in de transportbrieven van het vliegtuig. Eventuele gevolgen van wat voor lading dan ook zijn na zoveel jaren niet meer nawijsbaar. Voorzover er fysieke gevolgen voor de gezondheid zijn gesignaleerd, zijn dat naar mijn inschatting slagen in de lucht geweest. Een ongeluk van deze omvang maakt mensen sowieso ziek.

We moeten met zijn allen verder leven. Ik betwijfel niet dat er via het goedkope Schiphol in allerlei vliegtuigen allerlei geheime lading wordt gevoerd voor ons onwelgevallige regimes; de merkwaardige parfumlucht die na de ramp alom merkbaar was zou een aanwijzing kunnen zijn voor een of andere vluchtige substantie. Met het achterhalen van de ware inhoud der vrachtbrieven is evenwel meer een algemeen belang gediend, dan een specifiek Bijlmer belang.