Nooit meer boos

De uil was boos, midden in de nacht, midden in het bos, en hij riep dat zo hard als hij kon: “Ik ben boos!”

Zo, dacht hij woedend, dan weten ze dat tenminste. Hij wachtte even en riep toen: “Daarom!” Dan vragen ze tenminste niet waarom, dacht hij. Hij wist niet waarom hij boos was. Maar het kon hem niets schelen dat hij dat niet wist.

De dieren hoorden hem roepen en hielden hun adem in. De leeuw had juist iets vriendelijks willen brullen, maar hij bedacht zich, en de egel had een grote stapel dorre bladeren uit zijn huis naar buiten willen dragen, maar het leek hem beter daar nog even mee te wachten.

Het was een tijd lang heel stil in het bos

Toen riep de uil: “Ik ben toch niet boos!”

Nee, dacht hij, dat is zo. Hij bekeek zichzelf en kneep hier en daar in zichzelf, maar hij was niet boos. Hij ging gemakkelijk staan en liet zijn ogen niet meer fonkelen van woede.

De dieren zuchtten opgelucht, maar wel heel zachtjes, zodat niemand iemand anders kon horen. Hij kan dat wel beweren... dachten ze voorzichtig.

De wind was gaan liggen. Nevels lagen op het gras en op de struiken en op de onderste takken van de bomen. De maan kroop tussen twee wolken tevoorschijn.

De uil dacht een lange tijd na, schraapte zijn keel en riep: “Ik word nooit meer boos!”

Dat neem ik me voor, dacht hij. Het leek hem een goed voornemen en hij meende dat iedereen daarvan op de hoogte moest zijn. Ik hoop alleen niet, dacht hij, dat ik mijn boosheid zal missen. Hij haalde zijn schouders op. Daar is dan niets aan te doen, dacht hij.

De dieren draaiden zich op hun zij, zuchtten: gelukkig... en deden hun ogen dicht. De leeuw brulde iets vrolijks onder zijn deken en de egel nam zich voor om heel vroeg op te staan en heel veel te doen.

Even sliepen ze allemaal.

De wolken losten op en de maan klom omhoog in de grote heldere hemel.

De uil zat op een tak temidden van het bos. Hij riep niets meer en dacht, terwijl hij tegen zichzelf knikte: het is echt zo, ik word nooit meer boos. Hij wist het zeker.

Toen kneep hij zijn ogen dicht en viel in slaap.