Het baasje is gek op honden- chocola

Als de kanariepiet eindelijk op de censor neerstrijkt krijgt hij meteen de volle laag water. Het geluidsboxje erboven reageert prompt met de melodie 'raindrops keep falling on my head'. De vogeldouche is niet eens een buitenbeentje in de dierenwinkel. Die puilt uit van speelgoed en snacks.

Excessen als kattenfauteuils met ribbekleding, Chanel-parfum no. 4 voor teefjes, kauwbotten met chocolade omhulsel of vergulde halsbanden (109 gulden) worden langzamerhand gemeengoed. Het is allemaal onderdeel van de verwentrend voor het gezelschapsdier. In Amerika is sinds kort een bordeel voor (ongetrouwde) honden. Van een bruiloft voor twee poedels kijkt niemand meer op. De laatste vijf jaar is ook de Nederlandse markt (1,8 miljard gulden) voor huisdierbenodigdheden met 100 miljoen gulden gegroeid. Volgens een woordvoerder van Dibevo, de overkoepelende organisatie voor dierprodukten nemen zogenaamde vermenselijkte produkten die groei voor hun rekening. “Het baasje betaalt, dus het moet vooral voor hem leuk zijn.”

Een pure vorm van een vermenselijkt produkt is hondenchocolade. Deze is in bijna niets van echte chocolade te onderscheiden. Achter het cellofaan lachen de hazelnoten in pure chocolade je toe. De inkepingen en de geur zijn ook net echt. Mijn broer en de werkster snoepten de laatste dagen allebei stiekem van een opgestuurd monster Noppy. Tot hun afkeer, en mijn plezier, bleek de chocolade een uitgekiend mengsel van vetten, granen en sorbit. De hazelnoten zijn vleesballetjes.

Tien jaar geleden begon het bedrijf Europet in Gemert met de hoofden van Gorbatsjov en Reagan als plastic piepspeeltjes voor de hond. Nu liggen er in de dierenwinkel de meest macabere vormen. Een geplukte kalkoen op ware grootte om 'de natuurlijke speeldrift te bevorderen', een oude schoen van runderhuid of een latex dracula. De menselijke imitatie is soms heel direct. “Met de barbecue-hap mag de hond ook een beetje meegenieten van de barbecue.” Het is een bord met twee sateetjes, een gebakken eitje en wat sla. In werkelijkheid zijn het allemaal beschilderde vleesbrokken.

De afdeling huisvesting is het summum van wat officieel heet verhumaniseerde produkten. Cavia's gaan daar uit hun bol in Oostenrijkse chalets of blokhutten. Er staan rode racewagens voortbewogen door hamsters in een wieltje. Een nieuw produkt is de knuffelzak voor de poes. De bijsluiter meldt: “Het maakt het geluid van een krakende papieren zak”. Het ziet er ook uit als een papieren zak, maar het is plastic en oneindig veel duurder dan een papieren zak. Een klant neemt haar kinderen mee naar de dierenwinkel. “Er is toch bijna geen onderscheid meer tussen speelgoed en deze spulletjes”, zegt ze koopjestrots.

Onze kinderen met een vacht concurreren ook in eetgedrag met de mens. Steeds meer dierenliefhebbers weten dat een goedkoop blik voer katten- en hondenlijken van destructiebedrijven bevat. De reactie op dit kannibalisme is hun lievelingen paté-achtige produkten voor te zetten. Bekend van de reclame is Sheba met het takje peterselie. In Amsterdam is Nederlands enige dierentraiteur en CATering. Voor zeven gulden per kilo zijn hier pasta met rundvlees en groenten, rijstschotel of hamburgers verkrijgbaar. Elke dag alles vers. Toen de eigenaar, Stanley Van Loggem, te gast was bij een tv-show zag hij in een ooghoek hoe de komiek André van Duyn enkele happen uit de bakken nam. Wanneer de hond te dik wordt van al het kwaliteitsvoedsel is er altijd nog het laagcalorische Perscription Diet.

Volgens dr. Nynke Endenburg van het onderzoekscentrum voor Mens-Gezelschapsdierstudies is het gros van de speeltjes en snacks niet aan de dieren besteed. “Dieren herkennen de kaalgeplukte kalkoen of het plastic bot niet eens. Alleen in combinatie met geur en beweging wordt het interessant voor hen. Het ideale speeltje voor een hond is waarschijnlijk een vunzige bal met kadaverlucht die onbeheerst in de huiskamer gelanceerd wordt, en nog wat kamerplanten in zijn vlucht meeneemt.”