Oorlog tussen man en vrouw

Op de wc's in de wereld van Gender Wars is geen condoomautomaat te vinden. In dit cd-romspel leven mannen en vrouwen geheel gescheiden in ondergrondse steden. De schietgrage computerbezitter moet het nu dan ook eens niet opnemen tegen monsters, ruimteschepen of tankdivisies, maar tegen de andere sekse. Hij (of zij) kiest wat hij wil zijn, man of vrouw, en gaat vervolgens op stap om het andere geslacht ten val te brengen, uitgerust met allerhande wapens en een team van drie man (of vrouw).

Maar bij Gender Wars is dat geenszins het geval. De onderaardse werelden zijn te zien vanuit vogelperspectief. Als een soort god zie je het door jou met de muis bestuurde hoofdrolspelertje rondrennen, terwijl zijn (of haar) kornuiten er trouw achteraan hobbelen (of zweven, want er doen ook een soort vliegende kegelrobotjes mee). Het ziet er soms wat sukkelig uit, vooral als het team een lift probeert te nemen. Het is het bijna onmogelijk om geen van hen op de rand te laten staan, waardoor de lift niet omhoog kan.

De figuurtjes zijn piepklein en borsten en billen gaan schuil achter robotachtige gevechtspakken, waarvan alleen aan de kleur te zien is wie mannetje is en wie vrouwtje. De laatsten hebben wel een wapperend geel plakje op hun rug bij wijze van blonde haardos. Doom-achtig realisme hebben de ontwerpers van Gender Wars, overigens allemaal mannen, duidelijk niet aangedurfd. Een berg bebloede Barbie-popachtige vrouwen in lingerie is alleen op de hoes van het spel te zien. Tijdens het spelen vergeet je min of meer dat het de andere sekse is die je met high-tech plasma-wapens verandert in kleverige rode bloedhoopjes.

Het uitzonderlijke aan Gender Wars is het curieuze, uitgebreide verhaal dat de makers aan het spel hebben opgehangen. In een boekwerkje en voorafgaand aan het spel wordt de voorgeschiedenis van de strijd verteld. De ongelijkheid tussen man en vrouw zou in de toekomst langzaam afnemen, totdat de mannen in 2165 inzien dat vrouwen toegelaten moeten worden tot topposities. Volgens de mannen een gebaar van goede wil, volgens de vrouwen een wanhopige poging om de touwtjes in handen te houden.

Met de inzegening van de eerste vrouwelijke paus, Jane-Paula I, is de emancipatie op haar hoogtepunt. In 2111, voorafgaand aan het spel, vindt een laffe aanslag plaats op de leiders van de twee machtsblokken, de Matriarch (een zakenvrouw met kuiltjes in haar wangen volgens de foto) en de Patriarch (type vriendelijk bebaarde biologieleraar). Vanaf dat moment trekken de geslachten zich terug in hun ondergrondse steden - bovengronds is de aarde onleefbaar geworden - om elkaar met aanvallen van elite-eenheden het leven zuur te maken.

Het is de vraag wat de makers van Gender Wars bewogen heeft om het spel deze geforceerde geschiedenis mee te geven. Was het de wens om eens van het andere geslacht te zijn, of hoopten zij zo alle volwassenen die cd-rom spelletjes doen, aan te spreken? Voor het spel zelf hadden ze het in ieder geval achterwege kunnen laten, want dat houdt toch vooral rondrennen en schieten in. Alleen het doel van een aantal van de veertien uit te voeren missies past bij het verhaal. Vrouwen gaan bijvoorbeeld noodgedwongen op sperma-rooftocht, mannen trekken erop uit om vrouwen te schaken, voor de benodigde eicellen.