Nethanyahu

Een van de zwartste bladzijden uit de geschiedenis van de Verenigde Naties is wel het besluit van de Asemblee, genomen op 29 november 1947, waarin Palestina werd opgedeeld in een joods en Arabisch deel. Een gelegaliseerde landroof. Daarbij werd Jeruzalem tot internationaal gebied verklaard. In de oorlogen die daarna volgden veranderde deze indeling voortdurend.

Het broze vredesproces van de laatste jaren is met de verkiezingsoverwinning van de fundamentalistische Likoedpartij tot staan gekomen. De houding jegens Israel zal krachtiger moeten worden. Hoewel minister Van Mierlo al heeft laten merken de houding van de Israeliërs af te keuren, is wel duidelijk dat Netanyahu zich niet door woorden laat intimideren. Wellicht is het stellen van een daad in de vorm van het terugroepen van de ambassadeur een een duidelijker signaal. Tot op heden heeft de Tweede Kamer steeds zwak gereageerd op het Israelische geweld. Natuurlijk, de Palestijnen laten zich ook niet onbetuigd. Maar voor een volk dat werd beroofd van huis en haard is dat begrijpelijk.

Als geen ander zou het Israelische volk dat moeten begrijpen en ook de Palestijnen, die nota bene genoegen nemen met teruggave van een klein deel van wat eens geheel van hen was, niet langer moeten knechten.