Eigenaardig slot filmfestival

UTRECHT, 3 OKT. “Haal de V-chip maar uit de projector: zonder geweld en slechte smaak kan deze avond niet doorgaan”, grapte regisseur George Sluizer voorafgaand aan de première van zijn nieuwe film Crime Time. Met de slechte smaak bleek het mee te vallen, maar er zaten in Sluizers thriller over een seriemoordenaar genoeg gruwelijkheden om een waarschuwing te rechtvaardigen.

Crime Time, de officiële slotfilm van het Nederlands Film Festival, was al de tweede internationale produktie die Sluizer deze week in Utrecht presenteerde. Maandag zagen we de première van Dying to Go Home, een wat bête, stroperig geacteerde komedie over een Portugese geest die zijn gebeente terug naar zijn geboorteland moet zien te krijgen. Werkte Sluizer in deze film behalve met de Portugese regisseur Carlos Da Silva samen met Nederlandse acteurs als Huub Stapel en Jack Wouterse, aan Crime Time kwam verder geen Hollander te pas. Crime Time is een Engelse produktie, met een Engelse scenariste (Brendan Sommers) en Engelstalige acteurs als Pete Postlethwaite en Stephen Baldwin.

Sluizers niet-ondertitelde thriller mocht dan een eigenaardige keuze zijn als slotfilm van een Nederlands filmfestival, hij sloot wel goed aan bij het belangrijkste thema van de afgelopen week: de grenzen tussen werkelijkheid, reality tv en fictie. In Crime Time identificeert een televisie-acteur zich zó sterk met de seriemoordenaar die hij moet spelen voor een reality-tv-programma dat hij op een gegeven moment diens 'werk' overneemt. Zijn onvermogen om het echte van het nagespeelde leven te onderscheiden loopt parallel met dat van de filmkijker, die door Sluizer voortdurend op het verkeerde been wordt gezet.

Het gegeven van Crime Time is sterk en Sluizer slaagt erin om zijn thriller door een vervreemdende cameravoering en een eigenaardige acteursregie spanning en sfeer te geven. Dat de film toch niet helemaal geslaagd is, komt doordat hij iets te lang doorgaat, en op het eind té nadrukkelijk de moraal (I guess real life isn't like the movies) onder de neus van de kijker wrijft.

Als voorafje van Crime Time vertoonde het NFF Red Rain, een 14 minuten durende hommage van Matthijs van Heijningen jr. aan Hitchcocks Psycho waarnaar vooral werd uitgekeken omdat Kim van Kooten (Zusje) er haar tweede filmrol in speelde. Het was een sfeervol zwart-witfilmpje, dat een aardige, hoewel enigszins voorspelbare draai aan het aloude moordenaar-in-een-verlaten-motel-verhaal gaf.

Op de voorlaatste avond van het Nederlands Film Festival werden ook de nominaties bekend gemaakt voor de laatste - en belangrijkste - Gouden Kalveren, die aanstaande vrijdag, tijdens het Nederlands filmgala worden uitgereikt. Theo van Gogh, twee jaar geleden bij 06 nog genegeerd door de jury van het NFF, is de belangrijkste kanshebber. Zijn Blind Date werd vier keer genomineerd, onder andere voor de beste regie en als beste film (samen met Lang leve de koningin van Esmé Lammers en De jurk van Alex van Warmerdam). Bij de nominaties voor de beste lange documentaire was vooral het ontbreken van Johan van der Keukens Amsterdam, Global Village opvallend; hij maakt nu alleen kans op de Grolsch Filmprijs die ook vrijdagavond wordt uitgereikt.