Rome boos na rede Chirac over EMU

ROME, 2 OKT. Italië verwijt Frankrijk en Spanje het land buiten de eerste fase van de Economische en Monetaire Unie te willen houden. Italiaanse ministers vrezen dat Bonn hier stilzwijgend zijn goedkeuring aan geeft. De Italiaanse premier, Romano Prodi, heeft gisteren de Franse ambassadeur ontboden voor opheldering over uitspraken van president Chirac.

Gistermorgen sprak Chirac zijn twijfel uit over de vraag of Italië van het begin af aan kan meedoen. Rome is met vertraging zijn overheidsfinanciën op orde aan het brengen, constateerde Chirac. Een dag eerder had hij gezegd dat Italië zich met zijn lage lire schuldig maakt aan oneerlijke concurrentie.

Hoewel Chirac aan het eind van de middag zei te hopen dat Italië vanaf het begin kan meedoen, is Rome woedend. Het centrum-linkse kabinet heeft vrijdag een begroting gepresenteerd met een bezuinigingsingreep van 63 biljoen lire, volgens de huidige koers ongeveer 75 miljard gulden. Dit is gepresenteerd als het paspoort voor de EMU: met deze ingreep daalt het tekort volgens het kabinet naar 3 procent en wordt dat criterium voor toetreding gehaald. Ook politieke vrienden van Prodi hebben echter opgemerkt dat de rekensommen niet helemaal kloppen. Het kabinet vreest protesten tegen de bezuinigingsplannen als Italië desondanks niet meteen aan de EMU kan deelnemen.

De Spaanse premier, José Maria Aznar, heeft de Britse krant Financial Times verteld dat Prodi hem twee weken geleden heeft proberen over te halen om samen te proberen een soepele toetredingsregeling af te dwingen. Aznars antwoord, dat Spanje wil voldoen aan de criteria, en een nieuwe bevestiging dat het begin van de EMU niet wordt uitgesteld hebben Italië aangezet tot een noodsprong om te voorkomen dat het alleen met Griekenland buiten de EMU blijft. Het kabinet was deze zomer van plan slechts de helft te bezuinigen van de huidige ingreep.

Volgens de Italiaanse minister van Financiën, Vincenzo Visco, heeft het kabinet sinds het eind van de zomer “de indruk.... dat het verlangen, de hoop, de wens bestaat dat Italië wordt buitengesloten”. Hij suggereerde dat Parijs daarbij een belangrijke rol speelt en dat Bonn stilzwijgend toekijkt.