'Armide' indringend vertolkt

Concert: Les musiciens du Louvre o.l.v. Marc Minkowski m.m.v. o.a. Mireille Delunsch, Nicole Heaston, Françoise Masset, Ewa Podles en Charles Workman. Programma: C.W. Gluck: Armide. Gehoord: 1/10 Concertgebouw Amsterdam.

Met tumultueus, bijna Matinee-achtig succes begon gisteravond de serie 'Wereldberoemde barokorkesten' in het Amsterdamse Concertgebouw. Bij verrassing brachten Les musiciens du Louvre onder leiding van Marc Minkowski de opera Armide van Gluck in de semi-geënsceneerde vorm die John Eliot Gardiner hier jaren geleden met zijn Mozart-opera's in het Holland festival introduceerde. Opnieuw blijkt dit podium met de trappen, niveauverschillen, deuren en loges het ideale eenheidsdecor voor barok-opera's.

Deze Armide, een Franse versie van het bekende gegeven over de kruisridder Rinaldo (hier Renaud) die wordt verleid door de exotische tovenares Armida, maar zich juist op tijd de christelijke norm herinnert, kon men bezien als het residu van een eerdere compleet geënsceneerde uitvoering in Nice, waar Minkowski werkte met vele van de nu optredende voortreffelijke jonge zangers.

De Musiciens maakten een geserreerd gebruik van de theatrale mogelijkheden, maar juist dat strenge, symmetrische en terughoudende past bij deze indringende opera, die met grote dramatische kracht werd vertolkt. Ondanks de compacte schrijfwijze van Gluck leverde deze Armide (1777) met vijf bedrijven nog een voorstelling op die tot bijna half twaalf duurde. In stijl en soms ook in de noten is het zoiets als een uitgebouwde versie van Glucks veel bekendere Orfeo ed Euridice (1762). Hier zijn zelfs twee lange episoden met etherische fluitmuziek, zoals we die kennen van de Dans van de zalige geesten.

De enige in kostuum was de titelrolvertolkster Mireille Delunsch, prachtig zingend en overtuigend uiting gevend aan de waaier van stemmingen die zij doormaakt: van woede en haat tot liefde en vertwijfeling, eindigend in een tragische klacht, waarna ze wankelend het podium verlaat. De alt Ewa Podles maakte furore in haar rol van La Haine, de haat die zij met demonische kracht gestalte gaf. Charles Workman (Renaud) viel vooral op in de scène waarin hij vederlicht en verwonderd zingend door Armide wordt betoverd en opstijgt naar haar kasteel dat aan het slot is vervallen tot een ruïne van liefde.