Utrecht bestrijdt PSV in de stijl van Advocaat

UTRECHT, 30 SEPT. Als Utrechtse straatschoffies gleden de voetballers van de plaatselijke FC over de natte grasmat. De PSV'ers beschermden hun dure ledematen door voortdurend op te springen bij een sliding of een tackle van de tegenstander. Tegen zoveel strijd was bijna geen kruid gewassen. In een aantrekkelijke wedstrijd verspeelde PSV opnieuw twee punten in de strijd om het landskampioenschap. De thuisclub hield de bekerwinnaar op 2-2.

“Utrecht-uit is altijd lastig”, sprak trainer Dick Advocaat van PSV uit eigen ervaring. In zijn nadagen als actieve voetballer speelde hij een paar jaar in het eerste elftal. De Hagenaar was een import-Utrechter, maar wel uit hetzelfde hout gesneden. Op het middenveld schoffelde hij dat het een lieve lust was. Als trainer had hij zijn spelers gisteravond nog gewaarschuwd voor het fysieke spel van de thuisclub. Toch leek het alsof de PSV'ers onder de indruk waren van de opponent.

“We willen altijd strijd leveren, helaas lukt het niet elke wedstrijd”, sprak Ronald Spelbos na afloop. De coach is tot nu toe weinig succesvol bij zijn nieuwe club. Vorig seizoen wist hij ternauwernood degradatie te voorkomen. Dit seizoen heeft hij zijn elftal pas één competitieduel zien winnen. Voor de beker leed Utrecht twee smadelijke nederlagen tegen achtereenvolgens Sparta 2 en de amateurs van Feyenoord.

Spelbos: “Die uitslagen hebben hun uitwerking niet gemist. In plaats van een stap voorwaarts zijn we drie stappen teruggezet. We missen de overtuiging om elke wedstrijd het spel te bepalen. We moeten ons noodgedwongen aanpassen aan de tegenstander. Als je als ploeg niet lekker in je vel zit, ga je zekerheden zoeken. Dat is een proces dat er langzaam insluipt.”

Spelbos was zelf een hardwerkende voorstopper bij AZ, Club Brugge en Ajax. Als trainer probeert hij een soortgelijke mentaliteit over te brengen op zijn spelersgroep. Hij wordt dit seizoen geassisteerd door Jan Wouters, ook al een Utrechter met gevoel voor werklust. De voormalige PSV'er stond er na afloop met een sigaretje in de hand zeer ontspannen bij. Hij geniet van zijn nieuwe functie en had genoten van de ijver bij zijn spelers.

“Je moet altijd voetballen op de rand van het toelaatbare. Zo ben ik opgegroeid en zo heb ik jaren gespeeld. Maar de praktijk leert dat de jonge gasten een andere opvoeding hebben genoten. Ik zie het aan mijn eigen dochter. Die heeft ook alles wat haar hartje begeert. Daarom kan ik deze generatie weinig kwalijk nemen. Ik heb nog op straat leren voetballen, dat is er tegenwoordig niet meer bij. Gelukkig zijn er bij elke club nog wel een paar uitzonderingen. Bij ons is John van Loen zo'n type.”

De 31-jarige midvoor was tegen PSV de grote animator. Hij bewees dat het gedegen spel van een topclub alleen met fysieke middelen valt te ontregelen. Van Loen sleurde zijn teamgenoten mee naar voren. Hij stortte ter aarde na elke vijandelijke overtreding. Hij speelde zoals in zijn beste dagen, toen hij als onervaren twintiger furore maakte bij FC Utrecht. Daarna volgden minder succesvolle seizoenen bij Roda JC, Ajax, Anderlecht en Feyenoord. Via een lucratief avontuur in Japan keerde hij vorig jaar terug op het oude nest.

Van Loen is vaak verguisd om zijn houtige looptechniek en zijn onbesuisde acties, maar in zijn geboortestad kan hij geen kwaad doen bij de supporters. Forza Van Loen stond er op een spandoek. Johnny bedankt, scandeerden de fans toen hij het veld met een ribblessurre moest verlaten. Het publiek kon zich vereenzelvigen met de volksjongen die de longen uit zijn lange lijf had gerend.

Van Loen heeft het naar zijn zin bij FC Utrecht. “Ik heb lekker gespeeld, ondanks mijn blessure. Ik ben misschien al 31, maar ik leer nog elke dag. Spelbos en Wouters zijn natuurlijk kanjers. Zij leren op de training hoe een verdediger zich opstelt. Daar heb ik in de wedstrijd veel baat bij. Je bent nooit te oud om nog wat bij te leren.”

Van Loen was tegen PSV de man van de wedstrijd. Met een subtiele borstbeweging bood hij Michael Mols de kans voor 1-1 te zorgen. De gelijkmaker kwam nog geen minuut na de openingstreffer van PSV-verdediger Jaap Stam, die na een hoekschop van Wim Jonk hard inkopte. Een kwartier na zijn assist zorgde Van Loen voor 2-1. Hij onderschepte een te zachte terugspeelbal van Arthur Numan en passeerde doelman Ronald Waterreus met een fraaie stiftbal. Vlak voor rust voorkwam Van Loen een tegentreffer, nadat de Utrechtse keeper René Ponk een vrije trap van Luc Nilis niet klemvast kreeg.

In de tweede helft kwam de lange aanvaller adem tekort. Utrecht werd steeds verder teruggedrongen en Van Loen kon in de counter geen gevaar stichten. PSV creëerde een groot veldoverwicht. Vooral Nilis vormde een voortdurende bedreiging voor de Utrechtse defensie. De Belg zag een paar schoten afkomstig van zijn rechtervoet rakelings naast gaan. Halverwege de tweede helft trof hij wel doel met zijn bijna even sterke linkerbeen.