Nieuw kabinet in Griekenland telt geen 'anti-simiten'

ATHENE, 27 SEPT. Een gezamenlijke wandeling door het park sloot woensdag de beëdiging van het nieuwe, 42 leden tellende, Griekse kabinet van premier Kostas Simitis af.

Vooral onder de 'onderministers' in de toch weer onverwachts omvangrijke regeringsploeg vindt men vele uitgesproken aanhangers van de premier, die hen soms heeft aangesteld als 'tegenwicht' tegen ambtsdragers die niet tot Simitis' eigen contreien behoren, zoals het geval van de populaire minister Kostas Laliotis op Milieu.

Maar van de eigenlijke 'anti-simiten' binnen de PASOK is niemand in het kabinet gekomen. Ze zijn trouwens in veel gevallen door het electoraat terechtgewezen bij de verkiezingen van afgelopen zondag. Van de 'hovelingen' - zo genoemd omdat ze Andreas en zijn jonge gade Dimitra tot het eind trouw bleven - zijn er slechts twee herkozen, een stuk of zeven kregen te weinig voorkeurstemmen.

Enkele 'hovelingen' hebben zich intussen zelf ook gedistantieerd van Dimitra, nadat ze die het televisiestation Sky had laten komen voor het opnemen van kitscherige show waarin ze in haar huiskapel, in rouwdecolleté, talloze kaarsen brandt in Andreas' nagedachtenis. Hiervoor had ook de Griekse pers, van rechts tot links, geen goed woord over.

Daarentegen is er positieve publiciteit voor Andreas' middelste zoon Nikos, die in een vraaggesprek met de European Dimitra een “roofvogel” heeft genoemd, schuldig aan ondermijning van Papandreous politieke carrière en gezondheid. Vooral de televisiestations hier besteedden ruime aandacht aan de introductie in Londen van de Engelse vertaling van zijn boek over zijn vader ('Father dancing').

Nikos' oudere broer Jorgos zorgde rondom de aantreding van het nieuwe kabinet nog even voor deining, door zich openlijk in zijn wiek geschoten te tonen over de uitbundige wijze waarop zijn opvolger op Onderwijs, Arsenis, door Simitis werd geprezen. Hieruit bleef de indruk hangen dat Jorgos het op onderwijs níet goed had gedaan. De zaak werd nog dezelfde avond gesust, maar de verslagen partij Nieuwe Democratie (ND) kwam met kreten als “Nu al ruzie”.

Die ruzie viel overigens in het niet bij de tomeloze ontreddering die bij de ND heerst na de nederlaag van zondag. Het lijkt wel of iedereen tegen iedereen tekeergaat, maar in hoofdzaak draait het nog steeds om de oude tegenstelling Mitsotakis-Evert, de laatste twee voorzitters, die allebei op hun beurt zijn afgetreden. Mitsotakis (78) vertoont steeds meer aanstalten, terug te komen als - desnoods voorlopig - voorzitter, het pad banend voor zijn dochter Dora. Daarop is de afgetreden Evert ook weer begonnen handtekeningen te verzamelen voor zíjn come-back. En juist doordat hij voorzitter was, zitten er veel aanhangers van hem in de nieuwe parlementsfractie.

De ND heeft van de zeven verkiezingen sinds 1977 slechts één gewonnen en de winnaar - met de hakken over de sloot - was toen Mitsotakis, die drie jaar later ook weer verloor. De portrettengalerij van de ND is een rij van verliezers. De jeugd lijkt de partij te verlaten. “Nog even”, zei een kaderlid, “en we zijn Griekse folklore geworden”.

Wat men Evert vooral verwijt - en die geluiden komen uit de liberaal-economische hoek, waarvan Stefanos Manos, kandidaat voor het opvolgerschap, de belichaming is - is dat hij de verkiezingscampagne heeft gevoerd met links-populistische kreten: 'De boeren hebben honger! De arbeiders hebben honger!' Hij leek soms wel links van de communistenleidster Papariga te staan. De liberalen binnen de partij willen weer aandacht voor goede rechtse idealen: privatisering van bijna alles, 'minder staat', vrije prijsvorming.

Maar ook zij zijn momenteel, net als Everts groep, een minderheid. Het zoeken is naar een echte Leider, zoals de PASOK nu heeft, en zoals de ND die aanvankelijk had in de figuur van oprichter Karamanlis. Zo'n leider moet kunnen leiden én verzoenen. De respectabele oud-minister van Onderwijs, Jorgos Soufliás, die zich gisteren ook kandidaat heeft gesteld, zal dat niet kunnen.

Konstandinos Karamanlis, achtentachtig, leeft nog. Wie weet, komt hij in de ogenschijnlijk hopeloze positie waarin de partij zich bevindt, met een dramatische oproep. In de fractie zit een voor- en achternaamgenoot en neef (oomzegger) die zich opvallend stilhoudt. Houdt hem in de gaten.