Monique van der Ven zorgt voor vlakke regie

'Altijd yours/Voor never' 28/9 in Studio 22.15 u. en 29/9 in Camera 9.30u. 'Mama's Proefkonijn', 1/10 Hoogt 3 19.45 u. 'El Toro', 30/9 Camera 9.30u en 1/10 Hoogt 3 19.45 u.

UTRECHT, 27 SEPT. Na enkele schermutselingen is sinds een paar jaar televisiedrama niet alleen geaccepteerd als aparte categorie op het Nederlands Filmfestival, maar levert deze sector ook een kwalitatief en kwantitatief belangrijke bijdrage. De diensthoofden van de omroepen leggen eer in met zo'n festivalpremière, voor de filmmakers betekent het vervaardigen van televisiefilms werkgelegenheid en een proeftuin, die de traditionele leerschool van de korte (bioscoop)film vervangt.

Paula van der Oest vestigde, alvorens de openingsfilm van deze festivaleditie De nieuwe moeder te regisseren, haar reputatie met veelvuldig bekroonde televisiefilms als Coma en Achilles en het zebrapad. Daags na de presentatie van haar bioscoopdebuut ging gisteravond in Utrecht haar NPS-televisiefilm Altijd yours/Voor never in première, een tragikomische vertelling over de vrouw (Rick Nicolet) van een pas gepensioneerde Twentse politieagent (Rob van de Meeberg), die op zijn aandringen een baantje aanneemt bij een 'fast food'-restaurant. Alras maakt de schuwe bejaarde zich het jargon en de mores van de McSmile-motivatietrainer eigen en wordt zelfs een beetje verliefd op haar jonge, gladde instructeur.

We wisten al dat Van der Oest een fijn oog en oor heeft voor de treurnis en de schoonheid van Nederlandse binnenkamers, een ironisch gevoel voor humor en een groot talent voor de regie van acteurs. Effectief is Altijd yours/Voor never zonder twijfel, maar de tegenstelling tussen huistiran en wakker gekust sloofje, tussen Hollandse nuchterheid en Amerikaanse peptalk valt soms wat gemakkelijk uit. Het is een relatief geslaagde televisiefilm (of zoals dat in het tv-jargon heet: 'single play'), maar Van der Oest kan veel beter en geraffineerder werk maken dan dit.

De NPS stelde ook actrice Monique van de Ven in staat te oefenen als regisseur, door haar Ger Beukenkamps scenario voor de tv-film Mama's proefkonijn te laten verfilmen. De brille van Van de Ven als actrice blijft dit keer buiten beeld, en blijkt nog niet goed overdraagbaar in haar spelregie van enigszins onder hun kunnen blijvende sterren als Johanna ter Steege en Olivier Tuinier.

Op een enkel moment na, maakt de film een vlakke indruk, terwijl de fonkelende fotografie door Rogier Stoffers herinnert aan een commercial voor ambachtelijk gebrouwen bier. Het scenario, over het verzet van het zoontje van een vrouwelijke oogarts tegen haar experimenten met proefdieren, werkt al evenmin mee.

De echte televisieregisseur André van Duren (Richting Engeland, Tijd van leven) imponeert daarentegen meer dan ooit in filmisch opzicht met een kinderfilmpje van een kwartier, geproduceerd voor de VPRO in het kader van de jaarlijkse internationale uitwisseling van programma's voor de EBU (European Broadcasting Union). Om de film in het buitenland te kunnen vertonen, was de opdracht het verhaal volledig buiten beeld te laten vertellen, in de Nederlandse versie door Kees van Kooten.

El Toro is een heerlijk spel met clichés uit de kinderfilmwereld, waarin twee broertjes besluiten het ouderlijk gezag te tarten, dromen van zoete wraak en steevast eindigen met het wassen van de auto als strafcorvee. Beeld en woord contrasteren, dagen elkaar uit en breken in hun speels vormgegeven duel met de conventies van de televisiedramaturgie.