Jongens die dromen van voetbalcarrière

Voorstelling: Veldheren door Huub van der Lubbe; met teksten van Hugo Borst. Spelers: Jack Wouterse en Peter Paul Muller; regie: Titus Muizelaar en Jolien Wanninkhof. Gezien: 26/9 Toneelschuur, Haarlem. Te zien t/m 28/9 aldaar. Tournee t/m 9/11. Inl.: 023-5328450.

Sinds voetbal tot oorlog werd uitgeroepen is voetbal in een moeite door ook theater geworden. Het scoren van een doelpunt is als het brengen van een goed lopende voorstelling; de zenuwen vooraf tussen de coulissen zijn dezelfde zenuwen die aan een wedstrijd voorafgaan; het samenspel op het veld is precies als het samenspel op de Bühne.

Ik geloof er niet zo in. Vergelijkingen als deze zijn al te gemakkelijk te trekken. Dat neemt niet weg dat twee acteurs, Jack Wouterse en Peter Paul Muller, met hun voorstelling Veldheren een aanstekelijk toneelfeest hebben gemaakt. De tekst werd geschreven door zanger Huub van der Lubbe van de groep De Dijk, er zijn fragmenten aan toegevoegd uit het literaire voetbaltijdschrift 'Hard Gras' van Hugo Borst. Titus Muizelaar en Jolien Wanninkhof voerden de regie.

Veldheren is vooral een uitvoering van rolwisselingen; de beide acteurs spelen nu eens de trainer en de schuchtere jonge voetballer die hoopt op selectie; dan zijn ze de verslaggevers van de sportpagina in een buurtkrant. Ze jutten elkaar op. Het 'Wilhelmus' klinkt uit de luidsprekers en op de video zijn alle mogelijke emoties op de gezichten van de twee spelers te zien die daarbij horen. De grasmat ligt niet onder hun voeten, maar hangt verticaal tegen de achterwand. Aan het slot zwaaien ze met langzaam uitdovende fakkels, als natgeregende supporters aan het eind van een verloren wedstrijd.

Het mooiste vond ik de scènes waarin Wouterse en Muller opgeschoten jongens spelen die dromen van een roemrijke carrière. En als die opgeschoten jongens die droom nooit verwezenlijken, worden zij televisiekijkende mannen die nog altijd diezelfde dromen koesteren. Dan verandert de uitgelaten, doeltreffend-opgefokte sfeer van de voorstelling in een elegische.

Voetbal en dus Veldheren is pas werkelijk theater als het gaat om onvervulde verwachtingen. Die snaar hebben de acteurs voortreffelijk geraakt.

    • Kester Freriks