Toekomst?

Voor wie ooit Brave New World (1932) van Aldous Huxley heeft gelezen en zich een voorstelling trachtte te maken van een toekomst die hij in dit boek beschrijft, komt bij herlezing op opzienbarende gelijkenissen. Aanleiding is het beeld van de foto boven het artikel 'Kantoor van de toekomst met coconconcept', in deze krant van 17 september.

Neem bijvoorbeeld het eerste hoofdstuk, de eerste pagina. Ik citeer het Engels omdat de suggestieve kracht anders verloren zou kunnen gaan: “The enormous room on the ground floor faced towards the north. Cold for all the summer beyond the panes, for all the tropical heat of the room itself, a harsh thin light glared through the windows, hungrily seeking some draped lay figure, some pallid shape of academic goose-flesh, but finding only the glass and nickel and bleaky shining porcelain of a laboratory.”

Plaats in deze enscenering enkele figuranten die met verende tred ieder een karretje voorttrekken. Alsof de golftas zojuist is ontkoppeld en vervangen door een futuristische 'black box' van de homo faber. Ga vervolgens niet terug naar Huxley en leg geen verband tussen het 'cocon-concept' van verzekeringsmaatschappij Interpolis en de embryofabriek van Brave New World. Misschien is het voldoende om de volgende opsomming als onderschrift bij het bewuste beeld te plaatsen: Interpolis, Metropolis, Nekropolis.