Hoofdcommissaris

De benoeming van generaal Brinkman tot hoofdcommissaris te Rotterdam heeft ruime aandacht getrokken. Er is evenwel niets nieuws onder de zon, daar in de vijftiger jaren de hoofdcommissarissen te Amsterdam en Den Haag eveneens oud-militairen waren zonder politie-vakopleiding.

Ook het Korps Rijkspolitie kende een sterk militaire signatuur. Daargelaten of de benoeming van niet-politiemensen in de hoogste rangen een succes is geweest, is de benaming hoofdcommissaris misleidend. Immers een commissaris van politie was iemand met een commissie van justitie, hulp-officier van justitie, hoofd van de plaatselijke politie voor bijzondere justitiële wetgeving in plaats van de burgemeester en kon zelfs in oude tijden optreden als ambtenaar van het openbaar ministerie.

De huidige (hoofd)commissarissen vervullen managementstaken bestaande uit niet meetbare en zichtbare werkzaamheden en kunnen dan ook beter directeur worden genoemd, daar de oorspronkelijke commissie op de achtergrond is geraakt.

Herstel van de 'schoutfunctie' voor de commissarissen van politie lijkt aan te bevelen zodat in iedere gemeente of stadswijk weer een commissaris aanwezig is, aan wie delen van de taken van het OM kunnen worden overgedragen, waardoor afzonderlijke justitie wijkbureaus kunnen worden vermeden.

Immers men heeft dan overal een man/vrouw van de justitie ter plaatse!