'Voor een huldiging van Ajax neem ik vrij'

Ajax is erger dan een griepje. Het is een virus waar je voor altijd mee bent besmet. Dat is al zo sinds m'n geboorte, mijn vader was namelijk ook helemaal gek van Ajax. Ik ben er trots op dat ik dat van hem heb meegekregen. Zoals die kleine van me het weer van mij heeft.

Vroeger bezocht ik alle duels. Tegenwoordig laat ik weleens een uitwedstrijdje lopen. Ik heb een vrouw en twee kinderen, daar wil ik ook tijd mee doorbrengen. M'n vrouw moet niet zoveel van voetbal hebben, maar ze houdt van mij en dus vindt ze het best dat ik gek ben van Ajax. Laatst kreeg ik een kettinkje van stadion De Meer van 'r. Kijk, dat bedoel ik.

De Meer was een geweldig stadion. De Meer was sfeer. En sfeer mis ik in de Arena. Ik snap niet waarom ze de jongens die vroeger in het F en M-vak zaten - de échte sfeermakers - uit elkaar hebben gehaald. Of dat bewust is gedaan weet ik niet, maar je vermoedt van wel. Als de kornuiten in die vakken begonnen te zingen, deed al gauw het hele zooitje mee. Nu zitten er drie bij de linkercornervlag en drie bij de rechter. Als ze gaan zingen, valt dat niet op en houdt de rest gewoon z'n mond. Daarom hoor je in de Arena ook vooral fans van de tegenpartij. Die zitten namelijk wel allemaal in hetzelfde vak. Om sfeer te krijgen, moet Ajax al die ouwe F en M'ers weer bij elkaar zetten.

Ondanks die paar teleurstellende resultaten aan het begin van dit seizoen, wordt Ajax toch gewoon kampioen. En ze halen weer de Europa-Cupfinale. Ik wil Van Gaal niet napraten, maar het systeem van Ajax is gewoon ijzersterk. Daarom komen er ook dit seizoen weer huldigingen. En daar ben ik uiteraard bij. Ik heb er nog nooit één gemist! Als het moet, neem ik er zelfs een vrije dag voor.