Ook Schiphol moet zich aan grenzen houden

Het artikel van Schipholdirecteur Smits, 'Pionier Schiphol moet de grenzen verleggen' (19 september), vraagt om een reactie. Smits erkent de noodzaak grenzen te stellen aan de milieubelasting, maar wil die, met een beroep op de noodzaak van flexibiliteit en dynamiek, wel zelf stellen. Hij beschouwt de vastgelegde grens van 44 miljoen passagiers en 3 miljoen ton vracht als een “time out om het denken over een duurzame verbinding tussen milieu en economie een impuls te geven”.

Dit is vreemd, want dat denken is al gebeurd, daar waar het hoort: in de Tweede Kamer. Die heeft de genoemde grenzen bepaald omdat de luchtvaartwereld - met voorop de Rijksluchtvaartdienst - weigert behoorlijke grenzen te stellen aan de milieubelasting. De nu vastgestelde grenzen zijn overigens nog volstrekt onvoldoende om mens en milieu redelijk te beschermen. De afgelopen jaren zijn door de milieubeweging talrijke goed onderbouwde voorstellen gedaan voor zulke grenzen. Ten eerste een grens voor het aantal ernstig gehinderden in het totale gehinderde gebied (een half miljoen woningen) en niet, zoals is gebeurd, slechts een grens voor het kleine aantal in het veel kleinere zeer ernstig geteisterde gebied (10.000 woningen). Ten tweede een grens aan de werkelijk optredende slaapverstoring, en niet de op grond van een gekunstelde berekening vastgestelde grens die geen relatie heeft met de werkelijkheid. Ten derde een grens aan de veiligheidsrisico's die vergelijkbaar is met hetgeen geldt voor de industrie, en niet de op grond van een gekunstelde berekening vastgestelde grens die neerkomt op het toestaan van een honderdmaal groter risico.

Ten slotte een grens aan de totale atmosfeervervuiling door het vliegverkeer, en niet alleen een grens die slechts betrekking heeft op de vervuiling door de vluchtgedeelten binnen zo'n tien kilometer afstand van Schiphol. Milieugrenzen die werkelijk goed beschermen betekenen vermoedelijk dat 44 miljoen passagiers nog veel te veel is. Maar misschien heeft Smits gelijk en is de dynamiek van de luchtvaartsector zo groot dat binnen een volledige set goede milieugrenzen toch 44 miljoen passagiers afgewikkeld kunnen worden. Dat kan echter pas blijken als deze milieugrenzen wettelijk worden vastgelegd, iets waartegen Schiphol en de Rijksluchtvaartdienst zich steeds verzetten.

Wij zullen ons hard blijven maken voor goede milieugrenzen. Dat betekent dat wij via de Raad van State in elk geval zullen proberen om, naast de 10.000-woningengrens, een grens vastgelegd te krijgen voor het werkelijke en op de juiste wijze berekende aantal ernstig gehinderde bewoners van de gehele regio. En een grens aan het werkelijke aantal vaak in hun slaap gestoorde mensen, waarbij rekening wordt gehouden met slapen met een open raampje, minstens tot 7.00 uur.

Schiphol en zijn directeur moeten in staat zijn om binnen zulke redelijke grenzen een flexibel en dynamisch bedrijf in stand te houden.

    • Jan Fransen