Kampioen HGC meteen al onderuit tegen HDM

WASSENAAR, 23 SEPT. Een thuisnederlaag van een ploeg die het afgelopen seizoen de competitie naar zijn hand zette, heet in de sport 'een pijnlijke nederlaag' te zijn. Als zo'n nederlaag vervolgens tot stand komt in een derby tegen een opponent van een op zijn zachtst gezegd bedenkelijk niveau, is al snel sprake van een 'regelrechte afgang'.

Beide clichés werden gisteren niet gehoord in Wassenaar, maar waren wel op hun plaats geweest bij HGC. Want met 2-1 verliezen op de eigen Roggewoning van het bescheiden HDM is bepaald geen prestatie om trots op te zijn. Gelukkig is het seizoen nog lang, zo wisten speelsters en begeleiders van de club uit Wassenaar naderhand.

HGC won afgelopen seizoen zowel de landstitel als de nationale beker en stond gisteren op de eerste speeldag van de nieuwe hockeyjaargang tegenover middenmoter HDM. Wat op papier een eenvoudige hindernis leek, bleek in praktijk een opgave waar de thuisploeg geen raad mee wist. De titelverdediger liep zich voortdurend stuk op de verdediging van HDM, dat gisteren weinig - of liever gezegd: geen offensieve neigingen vertoonde.

Slechts drie mogelijkheden verschaften de vrouwen van coach Joep Speet zich. Twee keer was het raak via de stick van aanvalster Maaike Schroeder, die handig gebruik maakte van onzorgvuldig verdedigen in de HGC-defensie. Ingrid Deenen verkleinde vlak voor tijd de marge. Met haar treffer bepaalde ze de eindstand op 1-2.

Sombere bespiegelingen waren na afloop niet besteed aan Kevin Knapp. De debuterend hoofdcoach van HGC, opvolger van Marieke van Doorn, nam het verlies voor kennisgeving aan. Twintig scoringskansen had de voormalig Schots international geteld voor zijn ploeg (“een stel topmeiden”) en dat was beduidend meer dan de drie van HDM. “Het gaat me pas zorgen baren als we geen twintig kansen kunnen afdwingen.”

Afgelopen seizoen leed HGC geen enkele nederlaag. Met slechts vier verliespunten in 22 wedstrijden en maar liefst acht punten voorsprong op Kampong bereikte de ploeg van Van Doorn de play-offs. In de eindronde van de strijd om het landskampioenschap versloeg het achtereenvolgens Laren en titelhouder Kampong. De reeks van vorig jaar was uniek, zo hield Knapp zijn selectie de afgelopen weken voor. “Het ene jaar is nu eenmaal het andere niet. Deze dames hebben daarom het recht om af en toe te falen, hoewel van falen vandaag geen sprake was. Geloof me, ik ben niet kwaad of depressief”, aldus de 33-jarige coach die vorig seizoen al trainer was onder Van Doorn.

HGC moet het tegenwoordig stellen zonder de inbreng van topschutster Wietske de Ruiter en spelverdeelster Florentine Steenberghe. Beiden besloten voorrang te geven aan hun maatschappelijke carrière. Het gemis van de gelouterde internationals deed zich gisteren voelen, hoewel Knapp ook daar niet al te lang bij stil wilde staan. “Ik kijk vooruit.”

De vacature van De Ruiter wordt momenteel ingevuld door Noor Kerkhof. Voor de opengevallen positie van Steenberghe kan Knapp een beroep doen op nieuweling Nicole Koolen. Maar in plaats van een plek op het middenveld stond de geboren Limburgse gisteren wegens blessures noodgedwongen als rechtsachter opgesteld. Na rust verliet Koolen de defensieve stellingen, maar kon ook zij weinig meer uitrichten.

Voor Koolen betekende het duel tegen HDM een weerzien met haar voormalige ploeggenoten. Na drie jaar de blauw-witte clubkleuren van de Haagsche Delftsche Mixed te hebben verdedigd, koos de 23-jarige international vlak voor het begin van de Olympische Spelen voor een overstap naar HGC. “Omdat ik op een hoger niveau wil hockeyen en meer uit mezelf wil halen. Ik wil ook wel eens de play-offs halen. Bij HDM had ik het gevoel uitgeleerd te zijn.” Het besluit van de aanvoerster werd bij HDM niet door iedereen op prijs gesteld. HDM en HGC verhouden zich moeizaam en Koolen ondervond de gevolgen van de Haagse hockey-rivaliteit. “Sommigen vonden het nogal gewaagd. 'Zò, jij hebt lef' en meer van dat soort dingen kreeg ik naar mijn hoofd.”

Dat de wedstrijd tegen haar oude club geen leuke zou worden, stond daarom vooraf al vast. Koolen: “Dat bleek ook wel. Tijdens de wedstrijd probeerden ze me uit de tent te lokken, ook al heeft dat weinig zin in mijn geval.” Na afloop spoedde Koolen zich van het kunstgras. “Nee, ik ben niet iedereen meteen gaan feliciteren. Ze waren allemaal zo blij en zo springerig. Ik denk nu ook niet stiekem: leuk dat zij hebben gewonnen. Welnee, shit dat wij hebben verloren. Dat is het meer.”

    • Mark Hoogstad