Franz Schubert

Pieter Wispelwey, Paolo Giacometti: Franz Schubert (Channel Classics, CCS 9696)

De Nederlandse cellist Pieter Wispelwey heeft inmiddels een aardig oeuvre op cd opgebouwd, met ondermeer muziek van Bach, Beethoven, Brahms en Haydn, maar ook Hindemith, Reger en Ligeti. Op zijn nieuwste, vlekkeloos opgenomen cd staan vier werken van Schubert. Ze zijn weliswaar geen van alle oorspronkelijk voor cd geschreven, maar Wispelwey is als musicus interessant genoeg om benieuwd te zijn naar zijn interpretatie van de drie Vioolsonatines op. 137. Bovendien is het andere werk, de Sonate voor arpeggione en piano geschreven voor een instrument waar zelfs de ontdekker van het werk in 1867 geen raad mee wist. Een arpeggione is een instrument met een klankkast als van een gitaar en met fretten, maar met een gebogen toets en met zes snaren die moeten worden gestreken.

Wispelwey hecht over het algemeen zeer aan historisch verantwoorde uitvoeringen, maar hij speelt de Arpeggione-sonate toch op een 'gewone' cello (dat wil zeggen: een 19de-eeuws instrument uit Bohemen). Dat biedt hem de gelegenheid om de, zoals hij zelf zegt, nogal intieme klank van de arpeggione een fractie steviger aan te zetten. Maar het geluid blijft ingetogen - wat Schubert er niet in heeft gezet, wil Wispelwey er terecht niet in horen.

Pieter Wispelwey en pianist Paolo Giacometti vormen een voortreffelijk duo. De beide spelers voelen elkaar goed aan en musiceren op een aangename, badinerende manier, waarbij de kamermuzikale toon steeds gehandhaafd blijft.