Dochters van Geels duelleren

Oud-international Ruud Geels heeft vóór zijn professionele voetballoopbaan een paar jaar gehonkbald in de nationale jeugdploeg. Zijn echtgenote Lida speelde lange tijd softbal op topniveau.

Gisteren keken beide ouders naar de verrichtingen van hun twee dochters, die in de nationale softbalfinale tegen elkaar speelden. De 28-jarige Luciène Geels kwam uit voor Twins uit Oosterhout. De 23-jarige Chantal Geels speelde voor het winnende negental van Sparks uit Haarlem. Vader Ruud zag zijn jongste dochter winnen en zijn oudste dochter afscheid nemen van de topsport.

Heb je gisteren objectief kunnen kijken naar de finale of heb je één van beide kinderen voorgetrokken?

Het maakte mis helemaal niks uit wie er won. Die meiden gunnen elkaar ook het beste, dus waarom zou hun vader dan partijdig zijn. Sparks was duidelijk sterker en verdiende de titel. Mijn vrouw en ik hebben wel even een traantje weggepinkt toen Luciène in de bloemetjes werd gezet. Die heeft er zo ontzettend veel voor over gehad om op het hoogste niveau te spelen, daar word je als vader best emotioneel van.

Welke dochter heeft het meeste talent?

Je mag het als vader eigenlijk niet zeggen, maar Luciene is een van de toppers in de softbalsport. Ze heeft misschien wel tien jaar lang elk jaar veertigduizend kilometer door het land gereden. In Atlanta was ze er ook nog bij. Daar zijn wij met de hele familie naar toe gegaan. Een geweldige ervaring. Luciène heeft er altijd veel meer voor over gehad dan Chantal, die het altijd als een hobby heeft beschouwd. Beiden zijn overal inzetbaar: korte stop, op de honken en in het achterveld.

Waarom ben je zelf voor voetbal gekozen en niet voor honkbal?

Ik speelde in beide sporten op het hoogste niveau. Toen ik bij Telstar voetbalde kon ik een contract tekenen bij Feyenoord en dan hoef je niet lang na te denken. Dat was toch een droom als jonge voetballer. Toen viel het honkbal vanzelf af. Het was niet te combineren.

Heb je desondanks nog wel eens met een slaghout in je handen gestaan?

Jazeker. Nadat ik als voetballer gestopt was, heb ik nog een jaartje gesoftbald bij De Gezellen, de club waar mijn vrouw altijd heeft gespeeld. Een hartstikke leuke ervaring. Alleen was ik veel te fanatiek. Ik wil altijd winnen en kon er niet goed tegen dat die andere jongens vijf minuten voor het begin kwamen opdraven. Dat is de aard van het beestje.