Bijna te veel van het goede

De lezers van NRC Handelsblad, lees ik in de Volkskrant, kijken gemiddeld 84 minuten per dag tv, die van de Volkskrant, Algemeen Dagblad en De Telegraaf respectievelijk 87, 97 en 111 minuten. Dat zijn hoge cijfers, al verrassen ze mij niet. Hoeveel pulp er ook wordt uitgezonden, bij het huidige aanbod van tientallen zenders is altijd wel ergens iets interessants te vinden.

Neem de dag van gisteren. Er was zóveel goeds dat het bijna niet meer bij te benen viel. De zondag begint tegenwoordig 's morgens al veelbelovend met het discussieprogramma De tafel van 7 van Rik Zaal op Sport 7. In een ontspannen sfeer wordt met sportlieden en buitenstaanders over sportieve thema's gepraat. Jammer alleen dat de discussie te vaak onderbroken wordt voor verplichte 'filmpjes'.

Op Nederland 3 maakt inmiddels Han Reiziger met zijn muziekprogramma plaats voor Buitenhof, dat de actualiteit goed bewaakt. E. Brongersma, oud-senator van de PvdA en ooit veroordeeld voor ontucht met een 16-jarige jongen, praat samen met seksuoloog F. Wafelbakker over pedofilie. Een discussie wordt het helaas niet: daarvoor vinden de heren elkaar te veel in een relativering van de risico's van pedofilie. Als we Brongersma mogen geloven, ben je als jonge jongen nog heel wat te kort gekomen wanneer je nooit eens een oudere heer aan zijn gerief hebt geholpen.

De middag is nog niet verstreken als we wéér op een verdienstelijk praatprogramma stuiten: Hanneke Groentemans De Plantage met deze keer een goed gesprek met reisschrijfster Lieve Joris. We hoorden veel boeiends over haar omzwervingen door Afrika, al bleef die ene vraag onbeantwoord: was ze nu wel of niet verliefd geworden op die Afrikaanse zanger die ze mee naar huis had genomen?

Voorwaarts! De avond breekt aan met een volledige uitzending van Ajax-De Graafschap op Sport 7. Daarna volgen op Nederland 1 in Netwerk de onthullingen over Bolkestein en zijn commissariaat. Tegelijkertijd wordt bij de VPRO op Nederland 3 - een onaangenaam voorteken voor Bolkestein - de ondergang bezegeld van een andere, zij het fictieve, politicus: Duncan Matlock, de overspelige minister van gezinszaken uit de voortreffelijke Engelse serie The politician's wife.

“Seks heeft niets met liefde te maken”, probeert Matlock nog, maar dat hebben bedrogen vrouwen vaker gehoord - het helpt niet meer. Althans, in films. Matlock wordt als echtgenoot én politicus afgeslacht door zijn vrouw Flora in één consequent volgehouden wraakoefening. Realistisch? In de ijdele, overambitieuze Matlock herkende ik veel trekjes van politici, maar volgens mij zijn hun vrouwen, ook in Engeland, veel minder onverbiddelijk. De VPRO weet op deze avond niet meer van ophouden. Van het Amerikaanse station PBS was de onthullende documentaire Waco - the inside story aangekocht. Hoe de FBI de belegering van het hoofdkwartier van de Branch Davidians in Waco in 1993 uit de hand liet lopen. Slechts negen van de 84 bewoners - onder wie 25 kinderen - overleefden het.

Deze bizarre geschiedenis leerde ons vooral hoe ver overheidsfunctionarissen kunnen gaan bij het doordrijven van hun zin. Een deel van de FBI wilde zo snel mogelijk hard ingrijpen en misleidde daartoe de minister van justitie, mevrouw Reno. Zij kreeg van de FBI te horen dat sekteleider David Koresh de kinderen liet mishandelen. Daarop ging zij tot actie over. De informatie bleek later onjuist.

Het is al laat op de avond als de VPRO zijn laatste offensief inzet: de documentaire De winnaars van Paul Cohen en David van Tijn over vier vroegere winnaars van het Koningin Elisabeth Concours die het niet tot de verwachte wereldroem hadden gebracht. De redenen van mislukking waren niet bij iedereen even duidelijk, maar toch was het een boeiende documentaire over de teloorgang van talent.

Waarom haalt iemand de top niet? Het is een thema dat ook nogal eens in het sportprogramma van Rik Zaal opduikt. Zonder een goede instelling haalt niemand het - daarover bleken musici en sportlieden het roerend eens. En er was nóg een interessante overeenkomst. “Je doet het niet voor de roem”, zei de violist Berl Senofsky, “het genot dat je aan de muziek ontleent, is veel groter.”

Hetzelfde had ik 's morgens bij Zaal door schaatser Bart Veldkamp en schermster Pernette Osinga horen zeggen. Daarmee was deze lange tv-dag niet alleen om, maar zelfs rond. Wat wil je nog meer als je zo'n stukje als dit zit te tikken?