Acteur Don Leo biedt amusement, zijn ploeg nog niet

EINDHOVEN, 23 SEPT. “Dickie jongen, de mazzel.” Met een joviale handdruk nam Leo Beenhakker afscheid van zijn collega Advocaat. Twee ex-bondscoaches ontmoetten elkaar zaterdagavond in Eindhoven. De Kleine Generaal versus Don Leo. Voordat hij Michels mocht opvolgen als bondscoach stond Advocaat in de schaduw van de gevestigde orde in het trainersgilde, dat onder anderen werd aangevoerd door Beenhakker. Nu zijn de rollen omgedraaid.

Advocaat traint een kampioenskandidaat, Beenhakker slechts een goede subtopper. Na jaren van afwezigheid, na te hebben vertoefd in de woestijn, de Zwitserse Alpen, de hectiek van Istanboel en de Mexicaanse chaos, kon de coach uit Charlois in het weekeinde weer eens voor een aansprekend resultaat zorgen op Nederlandse bodem. De schoonheidsprijs verdiende het allerminst, maar zijn ploeg Vitesse sleepte wel een punt (0-0) uit het vuur bij PSV.

Voor het voetbalcircus is de terugkeer van Don Leo een aanwinst. Zijn verbale kwaliteiten zijn bekend. Als geen ander kan hij de media bespelen en tegelijkertijd zijn eigen (tactische) zwakheden verbloemen. Zaterdagavond voerde Beenhakker langs de lijn ook nog eens een complete pantomime-show op. Hij liep maar te ijsberen voor zijn dug-out, streek nog eens door zijn haren, begroef zijn gezicht in zijn handen als het mis dreigde te gaan en hief de armen ten hemel omdat de zuivere speeltijd al lang was verstreken. En na het zwaar bevochten gelijkspel was er geen spoortje van emotie, vreugde of tevredenheid. Pokerface. Zo kennen we de acteur Leo Beenhakker weer.

Hij zei dat hij wegens de vroege najaarskou geen seconde had kunnen stilzitten. “Ik heb vijf jaar in de zon gelopen en dan schijnt het een half jaar te duren voordat je lichaam weer aan kou gewend is.” Beenhakker wist het leuk te brengen. Natuurlijk was de man die ooit het woord stressbestendig introduceerde ook nerveus. In het Philips-stadion stond er voor hem persoonlijk iets op het spel. Zijn eergevoel moet de afgelopen jaren zijn aangetast. Hij mag dan met Real Madrid drie keer de Spaanse titel hebben gewonnen, trainer van Ajax zijn geweest en in Mexico goede resultaten hebben behaald, de afgelopen jaren werd hij beschouwd als een trainer op zijn retour. En Beenhakker, die het voor het geld al lang niet meer hoeft te doen, wil nog zo graag. Hij is gewend om niet altijd de weg van de minste weerstand te bewandelen. Zie Volendam, zie Istanbulspor. Vitesse moet zijn loopbaan weer wat glans geven. Al is het maar een provincieclub.

Tegen PSV maakten de Arnhemmers een armzalige indruk. Beenhakker weet dat aan de kracht van de tegenstander, die inderdaad zijn ploeg flink onder druk zette. PSV faalde echter in de afwerking. Jonk en Marcelo misten in de tweede helft grote kansen. Atteveld en Laros haalden ballen van de lijn. PSV kan kennelijk niet zonder z'n Belgen. Marc Degryse kampt met een ribblessure, Luc Nilis heeft last van een virus. Beiden kunnen donderdag waarschijnlijk wel spelen tegen Batumi voor de Europa Cup 2.

De naam van Nilis prijkte in de opstelling die Advocaat vooraf had afgegeven. Maar het was 's ochtends al bekend dat hij niet kon spelen. “Een vuiligheidje”, vond Beenhakker. Maar het kwam Vitesse uitstekend van pas. Het betrok de verdedigende stellingen toen bleek dat 0-0 het hoogst haalbare was. Vitesse kreeg geen enkele kans, spits Makaay raakte geen bal goed. De ploeg speelde met twee spitsen. Met Makaay als rechtsbuiten, Laros linksbuiten en de handige Griek Nikos Mahlas in de spits zou Beenhakker ook met drie aanvallers kunnen spelen. Maar dat vond hij in Eindhoven te riskant.

In de tweede helft zette Beenhakker Erwin van de Looi in de mandekking op Eijkelkamp en schoof Vierklau uit het centrum naar de rechtsbackplaats. “Met Atteveld voor de verdediging wilden we meer van het doel afspelen. Maar dat mislukte door de kracht van PSV dat van de 90 minuten zeker 75 minuten aan de bal is geweest.” Steven Goossen deed het met z'n snelheid nog wel aardig in de duels tegen Vink, maar verder was het pover wat Vitesse liet zien. De bal werd alleen goed geraakt richting tribune. Vierklau, Atteveld, Goossen en invaller Bacak knalden het leer als ongeleide projectielen richting de sponsorloges.

Het doel heiligt de middelen, moet Beenhakker hebben gedacht. Het punt werd zo veiliggesteld. Een beetje geluk deed de rest. Na afloop verbaasde hij zich nog over de affaire-Carlos van Wanrooy. FC Groningen keurde de voormalige Vitesse-speler na de eerste training af wegens een knieblessure. En dat was volgens Vitesse slechts een lichte kwetsuur. “Al met al een heel bizar verhaal”, aldus Beenhakker. “Voorzitter Aalbers heeft van tevoren gemeld wat er met Van Wanrooy aan de hand was. Groningen moet dus niet boos worden, maar gewoon zijn verstand gebruiken.”

Dick Advocaat bespeurt personele problemen van andere orde. Hij zoekt een opvolger voor René Eijkelkamp, die zaterdagavond geen moment de indruk wekte dat hij de ambitie heeft om met het Nederlands elftal tegen Wales te spelen. Door zijn aangetaste achillespees kan hij nauwelijks nog snelheid maken. Advocaat bekeek vorige week de Zwitserse international Kubilay Türkyilmaz (29) van Grasshoppers. Aan deze speler hangt voor dit seizoen echter een te duur prijskaartje. “Volgend jaar is hij transfervrij en dan kunnen we misschien wel over hem beschikken”, aldus Advocaat. “Türkyilmaz kan meer diepte geven aan het spel van PSV. Momenteel hebben we te weinig goede aanvallers. Nilis is al drie van de zeven wedstrijden afwezig geweest en als hij ontbreekt komen we meteen in de problemen.”

    • Erik Oudshoorn