Tribune

Atletiektrainer Henk Kraaijenhof beweerde vorige week in deze krant dat atleten binnenkort zo ver zullen gaan dat ze hun spieren laten vervangen door synthetische vezels. Bovendien zullen er superatleten worden gecreëerd door genetische manipulatie. Verwerpelijke science fiction of toekomstmuziek?

Els Stolk, bondsarts van de atletiekunie: “Ik weet niet waar hij zijn uitspraken op baseert. Ze zijn heel speculatief, science fiction-achtig. Henk heeft een ruime geest en een hele ruime verbeelding. Toch kan ik me zijn gedachtegang wel een beetje voorstellen, ik zie hem de komende tijd alleen niet uitkomen. Hoewel, vijftig jaar geleden hadden we ook nooit kunnen denken dat er nu zo veel met doping gemanipuleerd zou worden.

Tien jaar geleden was iedereen enorm enthousiast toen vezels werden ingebracht bij de voorste kruisbanden. Inmiddels is de euforie getemperd, omdat er afstotingsreacties kwamen. Dat gevaar heb je ook als je spieren gaat vervangen. Je weet niet of het materiaal het houdt. Het mooie van het menselijk lichaam is dat het herstelvermogen heeft. Wanneer je je spieren overbelast, krijg je spierpijn. Dat herstelt zich vanzelf. Door veel te trainen worden die spieren sterker en gebeurt het de volgende keer niet meer. Het is de vraag hoe dat zal gaan met kunstmatige spieren. Het heeft ook geen zin als over een eeuw iemand zeven jaar lang gebaat is bij vezels en vervolgens de rest van zijn leven in een rolstoel zit.''

Bert van Vlaanderen, marathonloper: “Alles wat niet natuurlijk is, hoort niet in de sport. Als je lichaam topsport niet aankan, moet je stoppen. Anders is het einde zoek. Mensen gaan allerlei gekke dingen proberen, dingen die niks meer met sport te maken hebben. Dat is gevaarlijk, want ze gaan steeds verder. Op een gegeven moment vallen er gewonden of doden. Dat is het allemaal niet waard. Sport is heel leuk, maar mensen hebben soms te veel over om tot betere prestaties te komen. Alles draait om geld, geld, geld. Hetzelfde gaat op voor mensen die doping gebruiken. Wie daarop betrapt wordt, moet voor zijn leven geschorst worden.”

Heleen Dupuis, hoogleraar in de medische ethiek: “De veronderstellingen zijn volslagen absurd. Geneeskunde is bedoeld om mensen goed te doen, niet voor prestatieverbetering. Wat Kraaijenhof zegt, is absoluut verwerpelijk. Daar mogen artsen onder geen beding aan meewerken. Dat is trouwens verboden. Ook dat verhaal van genetische manipulatie geloof ik niet. Daar wordt momenteel wat mee geëxperimenteerd bij planten. Daarnaast proberen wetenschappers momenteel erfelijke genetische afwijkingen te bestrijden. Dat blijkt al bijzonder moeilijk. Eigenlijk zijn er op dat gebied nog geen successen gemeld.”

Wim Mosterd, hoogleraar sportgeneeskunde: “Iedereen heeft het recht om te filosoferen, ik doe dat zelf ook wel eens. Maar op korte termijn zijn synthetische vezels nog ongeschikt voor betere sportprestaties. Enerzijds is dat een volledige overschatting van de menselijke vaardigheden en anderzijds een onderschatting van de fysiologische processen in het lichaam. Het is daarom volledig ontoelaatbaar om spieren te vervangen. Bovendien is het gevaarlijk, je hebt kans op ontstekingen. In de Verenigde Staten, waar de beste atleten vandaan komen, heeft de Food and Drug Administration een verbod uitgevaardigd om vreemde stoffen in het lichaam in te brengen. Daar is het dus strafbaar. Maar ondanks dat, het lijkt me sowieso een onhaalbare zaak. Voorlopig zijn er nog geen geschikte materialen om spieren te kunnen vervangen. Een schoenveter gaat tenslotte ook maar een beperkte tijd mee.”

Ben Vet, discuswerper: “Ik heb geen idee of het nog wel eens zo ver komt, daar heb ik nooit over nagedacht. Het kan in ieder geval nooit gezond zijn. De sporter moet altijd uitgaan van de eigenschappen waarmee hij geboren wordt. Ik zal absoluut niet aan zoiets als spiervervanging meedoen. Dat heeft niks meer met sport te maken. Je moet uitbuiten wat in je eigen lichaam zit. Proberen je grenzen te verleggen door hard te trainen. Als je dat doet, is sport leuk. Anders wordt het meer wetenschap. Maar Kraaijenhof is iemand die het altijd in het extreme zoekt. Hij benadert sport niet als sport.”