Satellietpendel slingert maar doet het tot nu toe goed

Nevenstaande opname toont twee satellieten die op een hoogte van duizend kilometer om de aarde draaien. De satellieten zijn met een vier kilometer lange draad aan elkaar verbonden en gedragen zich als een soort pendel.

Het duo werd gebouwd op het US Naval Research Laboratory (NRL) in Washington en eind juni met een onbemande raket in een baan om de aarde gebracht. Vier maanden daarvoor was een experiment met een satelliet aan een 20 km lange draad, verricht vanuit de space shuttle Columbia, voor een deel mislukt: na het vieren van de (Italiaanse) satelliet knapte de draad en verdween de satelliet in de ruimte.

De nu om de aarde draaiende satellieten, Ralph en Norton geheten (naar twee komische figuren uit een vroegere Amerikaanse televisieserie), hebben een massa van respectievelijk 40 en 10 kg, een diameter van 60 centimeter en draaien nu volkomen passief rond de aarde. Het duo wordt gevolgd met behulp van de lasertelescopen van de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA en die in enkele andere landen die aan het project deelnemen. Tijdens een passage wordt het satellietenpaar gevolgd en bestookt met pulsen laserlicht die door reflectoren aan boord van de satellieten in precies dezelfde richting als de invallende stralen worden teruggekaatst. Zo kunnen heel nauwkeurig afstanden tot de satellieten worden bepaald.

Het doel van het space shuttle-experiment was onder andere het bestuderen van de opwekking van elektriciteit tijdens de snelle beweging van de lange, geleidende draad door het magnetische veld van de aarde. Het huidige NRL-experiment, een van een serie, bestudeert vanaf de aarde de bewegingen van onderling verbonden satellieten en bekijkt de uiteindelijke overlevingskansen van zo'n 'getuid' systeem (een space tether). De draad die de satellieten verbindt staat namelijk bloot aan flinke trekkrachten.

Niet bekend