Ruimte voor aandacht

School: Openbare basisschool De Lage Es, Rijssen

Klas: Groep 3

Aantal leerlingen: 12 (5 jongens en 7 meisjes)

Leerkracht: Karin Baan (31)

Aanpak: klassikaal onderwijs

RIJSSEN, 21 SEPT. Even voor half negen lopen twee meisjes rinkelend met een koperen bel over het schoolplein. Basisschool De Lage Es in Rijssen gaat 'aan'. De twaalf leerlingen van groep 3 stromen gedwee hun klaslokaal binnen. Het lokaal is slechts voor een klein deel gevuld met schoolbankjes, waarachter kinderen netjes met de armen over elkaar plaatsnemen. In de achterste helft van de klas staat in de hoek een uitgebreide toneelspeelhoek en tegen de achtermuur een kast met lesmateriaal. Aan de zijkant staat een knutseltafel.

Geduldig wachten de leerlingen op instructies van 'juffrouw Karin'. Het eerste lesonderdeel, vertellen, begint na vier minuten. Beurtelings vertellen de kinderen, inmiddels in een kringetje rond de juffrouw geschoven, wat zij de vorige dag hebben beleefd. Aandachtig luisteren zij naar elkaar.

De praatsessie gaat naadloos over in de leesles. Vandaag staat het woordje 'doos' op het programma. Eén voor één lezen de kinderen het woord hardop voor. “D.O.O.S. DOOS”, klinkt het twaalf keer. Daarna beginnen de kinderen aan een klassikale leesoefening. Terwijl de leerlingen zich verdiepen in het oefenboek, schuifelt Baan oplettend tussen de tafeltjes door. Als een kind ergens moeilijk uitkomt houdt zij even stil om de oefening of zin uit te leggen. De rest werkt in eigen tempo door.

“Het ziet er allemaal gedisciplineerd uit”, zegt Baan. “Maar het heeft me wel vier weken gekost om dat voor elkaar te krijgen.” Hoewel Baan klassikaal lesgeeft, heeft zij voldoende tijd om elk kind individueel goed in het oog te houden en, waar nodig, extra aandacht te geven. De kinderen die klaar zijn met de groepsoefening trekken uit eigen beweging een spel uit de kast om op een speelse manier verder te oefenen. De tijd waarin de 'snelle' leerlingen zich hiermee bezighouden, benut Baan doorgaans voor de begeleiding van 'langzamere' kinderen. “Dat is het grote voordeel van een kleine klas. Ik weet vlug welk kind iets niet begrijpt en ik heb tijd genoeg om diegene extra aandacht te geven”, zegt zij. Baan boekt vooral tijdwinst omdat de kinderen veelal zelf aan de slag gaan.

De lessen na het speelkwartier, schrijven en rekenen, verlopen al even ordentelijk. Pas tegen het einde van de ochtend wordt het rumoeriger. Voor het eerst die ochtend maant Baan de klas tot stilte.

Als de laatste tekening voltooid is ruimen de kinderen hun spullen op. Elk kind dat zijn tafeltje op orde heeft mag vertrekken, maar niet dan nadat hij de juffrouw een prettig weekeinde heeft gewenst. Hoewel het pas donderdag is, zit de week van groep 3 er op; de juf gaat thuis 'met arbeidsduurverkorting'.

    • Philip de Witt Wijnen