Rajid uit Pakistan

Hij was met een vriend naar Duitsland gekomen, uit Pakistan. Een jaar geleden. Tienduizend mark wilde de Schlepper, de mensensmokkelaar, hebben. Dat heeft hij maar betaald. Met een auto is hij naar het Westen gekomen.

Noem mij maar Rajid, zegt de man, een veertiger. Hij is lang en mager. Heeft geen verblijfsvergunning en geen pas. Rajid woont in Keulen. Samen met vier andere illegale Pakistanen, in een kamer van dertig vierkante meter.

“Een andere Pakistaan heeft me verder geholpen toen ik hier kwam”, zegt Rajid. “Ik had helemaal niets.” Hij was allang blij dat hij zijn land kon ontvluchten, want hij werd vervolgd door de islamitische fundamentalisten.

Veilig voelt hij zich nooit. Hij is bang voor de huisbaas en voor mensen die hij verder niet kent. Eén verkeerd woord en hij wordt het land uitgezet.

Overdag werkt hij in een restaurant, ook Pakistaans. “Landgenoten helpen elkaar, gelukkig.” Of hij verzekerd is? Of hij wel eens naar de sociale dienst is geweest voor steun? Rajid kijkt ongelovig. “Ik verdien genoeg, net genoeg om van te leven. Ik hoop alleen dat ik niet ziek word.”

Ja, hij heeft een vriend die een vals paspoort heeft gekocht. Zevenduizend mark voor een Portugese pas. Dat kan Rajid niet betalen. Zijn vriend hoeft niet meer bang te zijn. “Europese Unie', zegt Rajid en kijkt teleurgesteld. Als burger uit de Europese Unie kun je zonder problemen in Duitsland blijven, of in Frankrijk of Holland.

Hoe het verder moet? Rajid haalt zijn schouders op.