Bedrog

Prof. Drenth stelt voor dat protocollen, standaarden, reglementering, ombudsmannen, informanten, sancties, en commissies nuttig kunnen zijn om wetenschappelijk bedrog tegen te gaan (NRC HANDELSBLAD, 10 september). Deze bureaucratische en soms dictatoriaal aandoende maatregelen zijn niet alleen onnodig, zij zijn zelfs schadelijk.

Onnodig omdat het internationale wetenschappelijke circuit zelfcorrigerend is. Slechte of gefraudeerde wetenschap wordt tegengegaan door ontmaskering (zoals de verzonnen tweelingen van Sir Cyril Burt) of door onthouding van erkenning. Individuele onderzoeksinstituties en idividuele onderzoekers moeten zelf zorgdragen voor deugdelijk wetenschappelijk werk. De sanctie op ondeugdelijk werk is dat niemand hen meer serieus zal nemen met alle gevolgen vandien, zoals het opdrogen van onderzoeksfondsen. De voorstellen zijn schadelijk doordat protocollen, standaarden en dergelijken het zoeken naar nieuwe methoden zal tegengaan.

Plagiaat is vooral een ernstig feit als een auteur geld verdient aan de ideeën van een ander. Dat is diefstal van intellectueel bezit, maar dat is een zaak voor de uitgevers, hun advocaten en de rechtbank, niet voor de Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen.