Pascale Ticheler

Recent werk van Pascale Ticheler. Galerie Rob de Vries, Koolsteeg 2a, Haarlem. T/m 29 sept. Do t/m zo 13-17u. Prijzen ƒ 1250,- (tekeningen) tot ƒ 7500,- (schilderijen).

Twee jaar geleden studeerde Pascale Ticheler (1967) af aan de Amsterdamse Rijksacademie. De associatieve tekeningen die ze toen maakte, waren sterk beïnvloed door het werk van Frank van den Broeck, die lesgaf op de Academie. Platte ovalen, spiegel- en meervormen doken consequent op voor bosranden en andere figuratieve elementen. Het perspectief werd door het opduiken van die abstracte toevoegingen consequent op z'n kop gezet. Schilderijen maakte Ticheler ook - landschappelijk en vol kleur.

Het nieuwe werk dat Ticheler nu in de galerie van Rob de Vries in Haarlem laat zien - grote schilderijen en tekeningen - is nog steeds landschappelijk en associatief, maar de figuratie is verdwenen. De, beeldschone, potloodtekeningen hebben zich losgeweekt van het voorbeeld dat Van den Broeck stelde. De ovale emblemen zijn verdwenen. In plaats daarvan tekent Ticheler op goeddeels lege bladen ragfijne lijnen die zich sputterend lijken samen te ballen langs een diagonaal of een cirkel. Het is knap hoe Ticheler erin slaagt fragiele lijnen aaneen te smeden tot krachtige composities.

Haar schilderijen, die de afgelopen jaren steeds groter werden en nu een gemiddelde omvang van 2,5 bij 2,5 meter hebben, roepen meer twijfels op. Grote sombere doeken hangen in de ruimte, de kleuren vervloeien van zwart, via bruin en mosgroen, naar zilvergrijs en wit. En daartussen dansen vlammetjes: kleine oranje-gele tongetjes die de randen van een kleurvlak aanvreten of juist vleugels geven. De doeken zijn goed geschilderd, de verf op tientallen manieren opgebracht: pastueus in dikke klodders, licht uitgesmeerd en als zachte haren over het linnen uitgeborsteld. Maar de overeenkomsten met de 'schuldige landschappen' van haar leermeester Armando zijn groot: het gebruik van donkere kleuren, de behandeling van de verf, de verdeling in licht boven aan het doek en donker onderaan. In haar schilderijen toont Ticheler zich nog een protégée, terwijl ze met haar tekeningen bewijst dat stadium al ver achter zich te hebben gelaten.