Nescio (1)

In zijn artikel over Nescio in de boekenbijlage van 6 september jl. belooft Tijs Goldschmidt 'langs' in plaats van 'over' Nescio te schrijven. Dit lijkt een nobele doelstelling, maar het resulteert naar mijn mening in een Nescio-onwaardig stuk.

Het is een leuk idee om een artikel met betrekking tot 's mans Verzameld Werk aan een of ander wetenschappelijk begrip op te hangen - stel dat onze cultuuroverdracht inderdaad plaats zou vinden via iets dergelijks als de meme! Gevolg van deze opzet is echter dat Goldschmidt als bioloog verzandt in een semi-wetenschappelijk betoog, dat in het geheel niet past bij een schrijver als Nescio. Observeerde Nescio niet juist de wereld om zich heen als 'onwetende', dat wil zeggen zonder overal rationele verklaringen voor te willen zoeken? Bij zijn directe, met liefde en nostalgie doorspekt proza, hoort naar mijn gevoel geen getheoretiseer zoals dat van Goldschmidt. Met name in de inleiding wordt dit op pijnlijke wijze duidelijk: waar Nescio met opzet altijd eenvoudig en direct bleef, simpelweg omdat dat voor hem de enige manier was om zijn gedachten weer te geven, opent Goldschmidt met een ellenlange en in feite niet ter zake doende uitweiding over DNA en wat dies meer zij. Zoveel bombast had de arme Nescio, was hij nog in leven geweest, wellicht persoonlijk van de Waalbrug doen stappen.

    • Thijs Niemantsverdriet Amsterdam