N-Koreaanse onderzeeër bewijst nut

Hoewel het stranden van de gisteren aan de oostkust van Zuid-Korea aangetroffen Noordkoreaanse dwerg-onderzeeër twijfel zaait over het zeemanschap van de bemanning, is het militaire nut van dit type vaartuigen onomstotelijk vast komen te staan.

Het is blijkbaar mogelijk om met de meer dan 30 meter lange onderzeeërs volkomen onopgemerkt rond te sluipen in wateren die tot de best bewaakte ter wereld moeten worden gerekend. De diesel-elektrische motoren waarmee de onderzee-ers zijn uitgerust, zijn kennelijk te stil om door de hydrofoons van de kustverdediging te worden gedetecteerd. Het voorval zal bij de Zuidkoreaanse en de in het land gelegerde Amerikaanse strijdkrachten de vraag doen rijzen hoveel van de infiltraties met onderzeeërs aan de aandacht zijn ontsnapt.

Analisten schatten dat de Noordkoreaanse marine ongeveer 60 van de dwerg-onderzeeërs in operationele dienst heeft. De Russische marine zou er 200 in gebruik hebben. Sommige grotere van de Noordkoreaanse bootjes zijn bedoeld om commando-eenheden aan land te brengen - zoals het gestrande type - terwijl kleinere modellen zijn ontworpen om magnetische mijnen te plaatsen onder in Zuidkoreaanse havens afgemeerde Amerikaanse oorlogsbodems. Acht vrachtschepen fungeren als moederschip voor de bootjes.

De meeste van de onderzeeërtjes zijn van binnenlands ontwerp, maar ook zouden er Joegoslavische en Italiaanse types in gebruik zijn. Noord-Korea heeft de bootjes zelfs geëxporteerd, onder andere naar Iran. Noord-Korea is in de jaren tachtig grote aantallen dwerg-onderzee-ers gaan bouwen nadat was gebleken dat andere manieren om in het zuiden te infiltreren minder succesvol waren gebleken. Op gezette tijden ontdekten Zuidkoreaanse troepen tunnels onder de Gedemiliariseerde Zone tussen de twee landen.

Het voorval met de Noordkoreaanse onderzeeër komt overeen met de Sovjet-onderzeeboot U-137 die in 1981 in Zweedse kustwateren op de rotsen liep. Volgens de Russische marine was de onderzeeër 'verdwaald', maar de Zweedse regering wees erop dat de boot haar uiterste best had moeten doen om zover in het doolhof van eilandjes te kunnen doordringen. Begin dit jaar maakte een Zweedse onderzoeks-commissie bekend dat een klein deel van de duizenden waarnemingen van 'kikvorsmannen', 'periscopen' en 'miniduikbootjes' weliswaar was terug te voeren op allerlei waterdieren, maar dat vaststond dat de meeste sonarcontacten en sporen van rupsbanden op de zeebodem van buitenlandse - lees: Russische - dwergonderzeeërs afkomstig waren.

Algemeen wordt aangenomen dat kleine Russische onderzeeërs ook actief waren bij Amerikaanse marinebases in Alaska en op de Filippijnen. “Batterijen drijven niet”, zei een Amerikaanse marine-woordvoerder, nadat enkele Russische exemplaren op een strand in Alaska waren gevonden.