Lekker snel ging dat

De schaker Hans Ree, grootmeester, kreeg honderd gulden van NRC Handelsblad en toog naar het casino. Hij begon aan de roulette-tafel en beproefde vervolgens zijn geluk met het kaartspel blackjack. Met ruime winst ging hij weer naar huis. De Vlaamse tekenaar Herr Seele probeerde fortuin te maken met tweeduizend Belgische franken. Hij bezocht een automatenhal. Noch het paardenkoersapparaat, noch de fruitautomaat was hem gunstig gezind.

Eerst even roulette spelen. Ik sta bij een tafel waar de minimuminzet twintig gulden is. Die zet ik op zwart, maar ik blijk iets te doen wat niet mag. De tafelleidster zegt me dat die twintig gulden voor nummers geldt, maar niet voor de gelijke kansen zoals rood en zwart. Daar moet op deze tafel ten minste honderd gulden worden ingezet. Mijn hele speelgeld! Ver boven mijn stand. Maar het zou te vernederend zijn om nu te stamelen dat ik maar een arme verslaggever ben die bij de goedkopere tafeltjes thuishoort. Ik vul de fiches aan tot honderd gulden. Zwart komt uit. Mijn speelgeld is verdubbeld. Nu kan ik het wat langer uithouden als ik straks blackjack ga spelen.

In de eerste vijf minuten dat ik in het casino ben, zie ik al drie mensen die ik uit de schaakwereld ken. Twee van hen blijken in het nachtelijk leven beroepspokeraars te zijn. Poker is het spel dat ik hier het liefst zou willen spelen, maar ik durf niet, want dat spel is moeilijk. Er zijn mensen die zeggen dat de pokeraars in de casino's het als een dom gokspel spelen, maar dat geloof ik niet. Ik denk dat ik aan de pokertafel uitgeschud zal worden door spelers die veel ervarener zijn dan ik.

Ik speel blackjack. Ik weet hoe het moet. Tellen hoeveel hoge kaarten en hoeveel lage kaarten er uit het spel verdwijnen en op grond daarvan de strategie aanpassen. Maar dat doe ik niet. Veel te veel moeite. Ik houd me aan een paar makkelijk te onthouden regels. Dan ben je ten opzichte van de bank in het nadeel, maar slechts heel weinig, veel minder dan bij de andere casinospelen. Het heeft weinig zin voor een amateuristische zondagsspeler om met veel inspanning de winstkansen met een paar procent te verhogen. En het is nog maar de vraag of het in Europa, waar de regels voor de blackjack-spelers ongunstiger zijn dan in Amerika, echt mogelijk is om met alleen kaarten tellen een voordeel tegenover de bank te krijgen. Het meest spectaculaire Europese succes staat op naam van een groep die er gebruik van maakte dat de kaarten slecht geschud werden. Dat kwam uit en de casino's hebben intussen hun lesje geleerd en schudden nu beter.

Een van de pokeraars, die vroeger een blackjacker was, vertelde me dat het hem en een paar makkers een week eerder toch nog een keer gelukt was, ergens in Duitsland. Ze verdienden snel veel geld en werden toen het casino uitgegooid. Alle casino's ter wereld zijn charmante winnaars en zelfs sportieve verliezers als het gaat om geluksvogels die bij de fruitautomaten de jackpot winnen, maar spelers die winnen bij blackjack door hun verstand te gebruiken worden meedogenloos bestreden.

Het is moeilijk om een tafeltje te vinden. Ik ben om twaalf uur 's avonds gekomen. Dan is het druk en er zijn veel geharde spelers die niet op een duizendje kijken. Veel Chinezen, zoals in bijna alle casino's waar ik ooit geweest ben. Er komt een stoel vrij aan een tafel waar de minimuminzet van twintig gulden eigenlijk te hoog is vergeleken met mijn kapitaaltje. Ik heb geen keus.

De uitkomst van een kansspel is altijd een zinloos en triviaal feit dat het vermelden nauwelijks waard is. Het spel verloopt heel goed voor me. Wonderbaarlijk goed zou je zelfs kunnen zeggen, ware het niet dat iedere denkbare serie van uitkomsten even wonderbaarlijk en even gewoon is.

Er is een pauze in het spel. Een nieuwe dealer komt, hij gaat uitvoerig de kaarten schudden en houdt ondertussen voetbalpraatjes met de andere Nederlander aan mijn tafel, duidelijk een stamgast. Tijd om mijn geld te tellen. Mijn honderd gulden van het begin is nu gegroeid tot driehonderd zestig. Genoeg, ik houd er mee op. Ik kijk op mijn horloge (een casino heeft nooit een klok) en zie dat ik een half uurtje in de speelzaal ben geweest. Lekker snel ging dat. Over het algemeen gaat verliezen nog iets sneller.

    • Hans Ree