Kleine partijen; Paars ontbeert sociaal gezicht èn hart

DEN HAAG, 18 SEPT. De kleine oppositiefracties zien in de plannen van het kabinet een tegenstelling tussen de economische successen enerzijds en gebrek aan aandacht voor sociale kwesties, normen en waarden, duurzaamheid en zorg voor ouderen anderzijds.

Reformatorische Politieke Federatie (RPF, 3 zetels). RPF-fractievoorzitter Van Dijke mist in het kabinetsbeleid “een eigen moreel kader” en signaleert een te grote tolerantie op zedelijk gebied. Hij stelt dat problemen als vrouwenhandel, kinderporno en prosititutie niet los kunnen worden gezien van de tolerantie hierover in de media. De RPF hekelt de “economisering van het beleid”, waarbij het kabinet zich gedraagt als een raad van bestuur. Het milieu en het sociale vraagstuk worden slechts in economische termen benaderd.

Groep-Nijpels/Senioren 2000 (3 zetels). Internationaal mag het kabinet dan een betrouwbare economische partner zijn, op nationaal niveau is paars “met name voor ouderen géén betrouwbare partner gebleken”, vindt fractievoorzitter Nijpels. Zo heeft het kabinet de gevolgen van de privatisering van de ziektewet “schromelijk onderschat”, nu blijkt dat bedrijven werknemers selecteren op hun gezondheid.

Overige ouderenpartijen: AOV onder leiding van Verkerk (2 zetels), Hendriks (eenmansfractie), Unie 55+ (eenmansfractie Leerkes). AOV'er Verkerk is erop tegen dat pensioenen in de toekomst worden gebaseerd op het gemiddeld verdiende loon. Hij meent dat ouderen het slachtoffer worden van de toenemende marktwerking bij overheidsdiensten. Leerkes vindt dat het kabinet ondanks alle economische rugwind er niet in slaagt een sociaal gezicht te tonen.

Staatkundig Gereformeerde Partij (SGP, 2 zetels). Paars trekt weliswaar een sociaal gezicht, maar minstens zo belangrijk is een sociaal hárt, meent SGP-fractievoorzitter Van der Vlies. Hij wil dat bij maatregelen de gevolgen voor gezin en kind worden gerapporteerd, vergelijkbaar met het systeem van milieu-effectrapportages. Het kabinet moet meer doen tegen het normverval.

Gereformeerd Politiek Verbond (GPV, 2 zetels). GPV-leider Schutte houdt het kabinet het bijbelverhaal voor over de zeven vette en de zeven magere jaren in Egypte. Zoals de farao graan spaarde tijdens de vette jaren, zo zou het kabinet de economische groei gepaard moeten doen gaan met investeringen in een duurzame samenleving. Het GPV vindt de gezinsnota van het kabinet nietszeggend.

Socialistische Partij (SP, 2 zetels). SP-fractievoorzitter Marijnissen meent dat het, hoewel het economisch voorspoedig gaat, door de afbraak van sociale voorzieningen met veel mensen aan de onderkant van de maatschappelijke ladder slecht gesteld is. Het liberale beleid van paars leidt tot verslechtering van het milieu en afbraak van de solidariteit. Het kabinet schiet met name tekort in het beleid ten aanzien van het basisonderwijs. Door gebrek aan middelen dreigt het 'standenonderwijs' terug te keren.

Centrumdemocraten (CD, 3 zetels) De CD noemt Troonrede en Miljoenennota “misleidend, ook taaltechnisch”. Er worden beloften in gedaan die niet waargemaakt zullen worden, zoals het teruggeven van de accijnzen via lastenverlaging.