Solidariteit: Nederland misschien te vrijgevig

“Ik hou mijn hart vast voor de tijd dat ik zelf 65 ben. De kans zit er dan ook best in dat ik naar mijn AOW kan fluiten.” De 22-jarige Chantal werkt in een videozaak en was een van de 373 jongeren van wie het ministerie van Sociale Zaken wilde weten of ze grenzen aan solidariteit ervaren.

30 procent van hen heeft er moeite mee dat ze moeten meebetalen aan een uitkering. Of ze daar in de vorm van een AOW-uitkering zelf nog van profiteren heerst onzekerheid. “Beuren wij nog als we 75 zijn?”, vraagt kraanwagenchauffeur Marc zich af.

Solidariteit kent haar grenzen, vinden de jongeren. AOW betalen, akkoord, maar niet voor ouderen met veel geld. De overige senioren moeten een oudedagsvoorziening blijven ontvangen, ze hebben zich “hun leven lang gek gewerkt” en konden per slot ook niet weten dat de AOW onbetaalbaar zou worden.

Betalen voor de eigen oude dag blijkt een ander verhaal: “Als je zelf een klein vermogen hebt opgebouwd, zul je in de toekomst misschien wel minder AOW ontvangen”, is de vrees van de 25-jarige part-time PTT'er Cindy. “Dan heb je je hele leven gespaard en dan pikken ze alles weer in.”

Mensen hebben recht op een uitkering, maar jongeren verwachten wel een tegenprestatie. Reden waarom de 21-jarige Mandy voor een sollicitatieplicht is: “Anders doen veel meer mensen niks.” Directiesecretaresse Marina (27) kent mensen die een uitkering hadden, maar geen moeite deden om werk te vinden. “Daar wil ik niet aan meebetalen. Misschien is Nederland wel een te vrijgevig land.”

Anderen ervaren het verschil tussen loon en uitkering als te gering, waardoor de prikkel om te gaan werken ontbreekt. “Als ze dat verschil veel groter maken, blijven mensen niet zo snel meer thuis”, weet Vera (27). De even oude Vincent, die oproepkracht is, voelt zichzelf te goed om een fabriek in te stappen, ook al omdat het niet veel betaalt: “Dan heb ik evenveel als mijn uitkering. Waarom zou ik het dan doen?”