SUZANNE VEGA

Suzanne Vega: Nine Objects Of Desire (A&M 540 583-2)

Ten tijde van haar hit Luka (1987) werd Suzanne Vega samen met Tracy Chapman verantwoordelijk gesteld voor een folk-revival in de popmuziek. Anders dan Chapman liet Vega zich niet zo makkelijk in een hokje duwen. Nadat het Britse remixers-duo DNA een houseversie van haar acapella-ballade Tom's Diner de hitparade in hielp, liet Vega's voorlaatste album 99.9 F een mengeling horen van zwoele folk- en elektronische techno-invloeden.

Een gelukkige combinatie was het niet en hoewel ze haar nieuwe cd Nine Objects Of Desire opnieuw liet produceren door haar echtgenoot Mitchell Froom (bekend van Crowded House en Elvis Costello), keert ze terug naar een ongekunstelde stijl die meer op op bossa nova en latin-swing dan op folkmuziek is geënt. Zo vreemd is dat niet, in het licht van Vega's achtergrond in de Newyorkse wijk Spanish Harlem waar ze de kneepjes van het gitaarspel leerde van haar Portoricaanse stiefvader.

Als een hedendaagse Astrud Gilberto zingt ze haar teksten over de vreugde en pijn van het moederschap, de schoonheid van grafzerken ('I like a tombstone 'cause it weathers well') en haar spookachtige belevenissen in een behekste bruidssuite. Liedjes als Caramel en No Cheap Thrill behoren tot de indringendste die ze ooit maakte, terwijl Mitchell Froom en de ritmesectie van Costello er op toe zien dat de scheve, hoekige en onverwachte arrangementen haar behoeden voor een rustige oude dag als easy tune-zangeres.