De Australiërs verkennen de rest van muziekglobe

Concert: Hemispheres met: Isadora/Bollen, Amelia Barden, Happy Meat, Lampe/De Boo en Fryer/Heater/Williamson. Gehoord: 15/9, BIMhuis Amsterdam.

In de vrije geïmproviseerde muziek is de lijn tussen geslaagde minder geslaagde optredens dun. Tegelijk beginnen en eindigen met spelen is het probleem niet. Maar wat doe je in de tussentijd? Chaos op zichzelf verveelt snel en briljante momenten zijn schaars.

Zondagavond werd in het Amsterdamse BIMhuis in vijf verschillende concertjes een poging gedaan de aandacht telkens langer dan een kwartier vast te houden. Onder de pretentieuze noemer Hemispheres waren verschillende combinaties met muzikanten bedacht met daarin minimaal één Australiër - in Amsterdam woonachtige Australiërs meegerekend, zoals trompettiste Felicity Provan en pianist Walter Lampe.

Om nu te spreken van een avond 'Australische muziek' gaat dus wat ver en trouwens, deze muziekscene laat zich allang niet meer indelen per land.

De openings- en slotact van het mini-festival waren het aardigst, de overige drie voorspelbaar. Origineel was een kleine proeve van de muziektheaterproduktie Hoofdwas van Jan-Bas Bollen en de Nieuwzeelandse Alison Isadora, die een avond eerder op het Haagse Crossing Borderfestival had geklonken.

Bollen heeft wasmachine-geluiden opgeslagen in zijn apparatuur, en leest met vervormde stem een absurde gebruiksaanwijzing voor. Isadora staat ondertussen daadwerkelijk te soppen en was op te hangen, met bijbehorend, elektrisch versterkt gedrup.

Het werd meer dan een grappige vondst toen Isadora aan het eind Whiter than white begon te zingen, op een Portishead-achtige manier. Niemand kon toen meer iets schelen dat de waslijn op het podium brak, en een stapel nat wasgoed naar beneden kletterde.

In de geïmproviseerde muziek is live-elektronica en het gemanipuleer van samples eigenlijk alweer passé. Alleen muzikanten die er meer uit weten te halen dan een reeks effecten, kunnen rekenen op belangstelling.

De Australische gitarist Tom Fryer, die als hekkesluiter optrad in een luidruchtig bas-drumtrio, heeft bijvoorbeeld radio-fragmenten gesampeld. Drukt hij een snaar in, dan hoor je ofwel vage stemmen, ruis of hoog gepiep. Heel weird.