Prof.dr.

Een voetbalacademie van de KNVB met Jeu Sprengers als decaan, een paar academische paljassen, een heuse sportfilosoof, een communicatiewetenschapper, een managementdeskundige en Leo Beenhakker als eerste leerling: dodelijker kan mijn geliefde sport niet geraakt worden.

Het product van Jos Staatsen wordt binnen de kortste keren een diepgevroren product. Lang voor bal en man gegrild zijn is de zondag alweer voorbij. Zou het niet eerlijker zijn het spelletje gewoon af te schaffen en te vervangen door rituelen van beschouwing, analyse en therapeutisch gekwek? Desnoods onder de regie van Jack van Gelder.

Zoals je dat wel vaker ziet bij parvenu's lijden de nieuwe rijken van Zeist aan een baldadige koorts van istitutionalitis. Het liefst hadden ze de plaatselijke bossen afgezoomd met koperen standbeelden van henzelf, maar ja, hoe lang houden de bossen het nog uit? Een voetbalacademie vonden de heren ook wel chique staan in het licht van de eeuwigheid. Wetenschap creëert afstand en staat, zoals standbeelden, haaks op het emotionele instinct van het volk. Na al het gehaspel met geldzaken was het bovendien hoog tijd voor enige koketterie van het brein. Zeist als academisch lichtbaken, losgezongen van Endemol, Sprengers en Staatsen zijn weer salonfähig.

Alleen begrijp ik niet wat Leo Beenhakker op de schoolbanken moet. Don was hij al en als voormalige trainer van Real Madrid, Ajax en het Nederlands elftal heeft hij zich een besef van historiciteit in het voetbal toegeëigend waar geen universiteit tegenop kan. Zou het Leo wel goed gaan bij dat clubje aan de rand van het malse land van de Achterhoek? Voelt hij de dood naderen en wil hij straks ook nog als prof.dr. Beenhakker herinnerd worden? Of wordt hij gedreven door de honger naar een laatste kunstje en volgt hij nu de stoomcursus financieel management om de Arena over te kunnen nemen? Er waren eerder al tekenen dat Beenhakker gevoeliger is geworden voor de vouw in de broek dan voor regennoppen. Maar vreemd blijft het wel. Met zijn - weliswaar grillige - conduitestaat zou ik niet op een schooltje van 'benoemde' intellectuelen willen zitten die nooit respect hebben getoond voor de weergaloze carrière van Van Hanegem, Rep en Neeskens. Dan nog liever stratenmaker.

Zou er een nieuwe toekomst gloren voor de eerste Nederlandse volkssport nu de voetbalacademie gaat onderwijzen hoe conflictsituaties of contractbesprekingen in zijn werk gaan? Vergeet het. De coaches betaald voetbal worden er ook niet beter van. Wel saaier, stoffiger, geroutineerder in het zwijgen en liegen. Overigens, het handwerk van een pedicure die weet hoe je een ingegroeide nagel moet lospeuteren blijft beslissender voor het succes van een club dan de ijlende monologen van de meeste trainers.

Na Rob Jacobs en Dick Advocaat is Guy Roux het grootste natuurtalent onder de Europese coaches. De trainer van Auxerre is zo koppig als slechte wijn. Met zijn grote, blote handen houdt hij in de Bourgondische hoofdstad al vijfendertig jaar vernieuwing en vooruitgang tegen. Wie met een neusplakker op de training verschijnt, wordt stante pede uit de selectie gekieperd. Keeper met handschoenen: alleen bij min tien of voor een uitwedstrijd. Toch davert de club van succes naar succes. Op een mooie zomeravond vroeg ik Roux naar het geheim van zijn bravoure. De meester-tacticus moest geen seconde nadenken: 'Wantrouw de mens, meneer. Vooral als hij de status van vedette heeft bereikt.' Hij gaf hoog op over zijn innige contacten met de ambtenaren in de tolhuisjes van de snelwegen rond Auxerre. Die vertellen hem precies welke speler hoe laat in de nacht de tolweg verliet en waar hij vandaan kwam.

Roux kan niet stuk. De respectueuze liefde waarmee hij behangen wordt is recht evenredig met het gezag dat hij bij spelers en bestuur oproept. En dat gezag steunt dan weer op een nooit gezien clubgevoel. De trainer heeft er voor gezorgd dat als Auxerre thuis speelt er binnen een straal van 120 km geen rechtstreekse televisie-ontvangst mogelijk is. Zo ver durft zelfs Louis Van Gaal niet gaan.

Roux is een ideale gastdocent voor de voetbalacademie. Hij zal het in ieder geval kort houden: “Mijne heren, wantrouw de mens - ga dus naar huis. En mocht je nog langs de club rijden, controleer dan effe of de spelertjes van de jeugdopleiding hun beschikbaar gestelde brommertjes op slot hebben gezet.”